رابطه کورتیزول سرم با میزان بدحالی و پیش آگهی بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه
چکیده
زمینه: در مطالعههای مختلف، شیوع نارسایی آدرنال و رابطه کورتیزول سرم با پیشآگهی بیماران دچار ناخوشیهای بحرانی، متفاوت گزارش شده است. هدف: مطالعه به منظور تعیین رابطه میزان کورتیزول سرم با بدحالی و پیشآگهی بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه مقطعی در سال 1387 بر روی 60 بیمار بستری در بخش مراقبتهای ویژه مرکز آموزشی- درمانی بوعلی سینای قزوین انجام شد. کورتیزول پایه و پس از تحریک با آمپول کوزینتروپین اندازهگیری شد. رابطه کورتیزول با درجههای مختلف بدحالی، وجود یا عدم وجود پرفشاری خون، درمان با داروی افزاینده فشارخون، لولهگذاری تراشه و مرگ بررسی شد. دادهها با آزمونهای آماری تی، آنالیز واریانس و رگرسیون لجستیک تحلیل شدند. یافتهها: از 60 بیمار مورد مطالعه، % 35 کورتیزول پایه مرزی (بیشتر از 441 و کمتر از 938 نانومول در لیتر) داشتند. کورتیزول پایه سرم در هیچ یک از بیماران کمتر از 441 نانومول در لیتر نبود. کورتیزول سرم همه بیماران پس از تحریک به بالاتر از 938 نانومول در لیتر رسید. کورتیزول سرم رابطه مستقل و مستقیمی با میزان مرگ، اُُفت فشارخون، درمان با داروی افزاینده فشارخون و لولهگذاری تراشه داشت (05/0 > p ). نتیجهگیری: با توجه به یافتهها، نارسایی آدرنال در بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه شایع نیست و میتوان از میزان کورتیزول سرم در تعیین پیشآگهی بیماران بهره جست.