فراوانی عفونت محل عمل در بیماران تحت عمل جراحی بیمارستان گلپایگانی قم(۸۸-۱۳۸۷)
چکیده
زمینه: عفونت بیمارستانی عفونتی است که در آغاز بستری شدن بیمار بروز پیدا نکرده و در دوره کمون خود نباشد. این عارضه باعث افزایش مدت بستری، هزینه و مرگ و میر بیمار میشود. هدف: مطالعه به منظور تعیین فراوانی عفونت محل عمل، نوع عوامل ایجادکننده آن و بیماریهای زمینهای در بیماران جراحی انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه مقطعی آیندهنگر در سالهای 88-1387 بر روی بیماران عمل شده توسط جراحان عمومی در بیمارستان گلپایگانی قم انجام شد. اطلاعات همه بیمارانی که دچار عفونت محل عمل شده بودند ثبت و دادهها با آزمونهای تی و کای دو تحلیل شدند. یافتهها: طی این سالها 3400 نفر عمل شده بودند که میانگین سنی آنها 2 ± 55 سال بود و %53 آنان زن بودند. شایعترین عملها عبارت بودند از: کله سیستکتومی(%4/36)، آپاندکتومی (%29)، جراحی معده (%4/13)، عمل فتق (%3/9) و جراحی روده (%6). حدود %9/2 بیماران دچار عفونت محل عمل شدند که میانگین سنی آنها 2 ± 58 سال بود و %53 آنها زن بودند. اختلاف معنیداری بین آنان و کل بیماران از نظر میانگین سنی و توزیع بین دو جنس مشاهده نشد. فراوانی عفونت محل عمل در جراحی معده، روده و کله سیستکتومی بیشتر از آپاندکتومی و عمل فتق و این اختلاف از نظر آماری معنیدار بود (01/0 p< ). بیماریهای زمینهای شایع در کل بیماران و بیماران مبتلا به عفونت شامل دیابت و بیماری انسدادی مزمن ریه بود. شایعترین عوامل عفونت محل عمل استافیلوکوک طلایی (%32) و سودوموناس (%5/20) بودند. نتیجهگیری: میزان عفونت محل عمل در این مطالعه در حد قابل قبول بود ؛ بدین معنا که به طور غیرعادی کم یا زیاد نبود. ارگانیسم غالب با برخی از مطالعهها متفاوت بود که در هر بیمارستانی ممکن است عوامل میکروبی خاصی شایع باشند.