مقاله

مقایسه نظرات مربیان و دانشجویان رشته مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان درمورد وضعیت دروس کارآموزی این رشته ) در سال ۱۳۸۵ (

مرضیه جوادی، marzieh javadi m.sc. in health care management, instructor of health care management dept, school of management & medical information, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranکارشناس ارشد مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، گروه مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران احمدرضا رئیسی، ahmad reza raeisi ph.d. in health information management, assistant professor of health care management dept, school of management & medical information sciences, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranدکترای مدیریت اطلاعات بهداشتی، استادیار گروه مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران مرضیه گلکار گلکار، marzieh golkar b.sc. in geography, research expert, school of management & medical information sciences, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranکارشناس جغرافیا، کارشناس پژوهشی دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران

چکیده

زمینه و هدف : کارآموزی بخش اساسی و مهم آموزش در هر رشته به خصوص رشته مدیریت خدمات بهداشتی درمانی است. بسیاری از دانسته­های دانشجویان در طول تحصیل از رهگذر دروس کارآموزی تحقق می­یابد. با توجه به اهمیت و نقش دروس کارآموزی در توانمندسازی دانشجو این مطالعه باهدف بررسی وضعیت اجرای دروس کارآموزی رشته مدیریت خدمات بهداشتی درمانی از دید مربیان و دانشجویان، اجرا شد. روش­کار: در این مطالعه توصیفی تحلیلی، 102 نفر مربی و دانشجوی رشته مدیریت خدمات بهداشتی درمانی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان شرکت کردند. جمع­آوری داده­ها به وسیله پرسشنامه پژوهشگر- ساخته­ای که در آن وضعیت کلی دروس کارآموزی در قالب 4 حیطه شامل فرآیند آموزش، یاد دهنده، یاد گیرنده و عرصه­های کارآموزی، تنظیم شده بود، صورت گرفت. یافته­ها : تحلیل نظرات پاسخگویان نشان داد، گروه مربیان وضعیت کارآموزی را با میانگین نمره 36/39 درسطح خوب و گروه دانشجویان با نمره 06/28 در سطح متوسط ارزیابی کردند. تحلیل نتایج برحسب حیطه­های مختلف کارآموزی نشان داد که گروه دانشجویان کم­ترین میانگین را به حیطه عرصه­های کارآموزی (6/22) و گروه مربیان به حیطه یاد گیرنده (4/33)، اختصاص دادند از دید مربیان بیشترین مشکل مربوط به امکانات ایاب و ذهاب (25= ) و از دید دانشجویان بیشترین مشکل مربوط به آشنا نبودن پرسنل مراکز بهداشتی درمانی با نیارهای آموزشی آنان (43/18= ) بود. نتیجه­گیری: دروس کارآموزی خصوصاً در حیطه عرصه­های کارآموزی که پاسخگویان کمترین میانگین نمره را به آن داده بودند نیاز به توجه و دقت نظر بیشتری دارد. در این زمینه برای تسهیل و سودمند بودن کارآموزی­ها، بایستی تمرکز مسؤولان و برنامه­ریزان آموزشی بر آشنایی، توجیه و جلب مشارکت پرسنل مراکز بهداشتی درمانی باشد.

اسناد مشابه