بررسی کاربرد برخی دروس دانشگاهی رشته پرستاری در کار بالین از دیدگاه پرسنل طرح شاغل در بیمارستان های منتخب شهر اصفهان
چکیده
زمینه و هدف: پرستاری ترکیبی از علم و هنر است و بایستی تمامی آموزشهای نظری و بالینی آن بر ترکیب این دو جنبه تأکید داشته باشند ولی در عمل فاصله بین آنچه درکلاس درس آموخته میشود و آن چیزی که در بالین بهکار گرفته میشود بسیار زیاد است، لذا در این پژوهش کاربرد برخی دروس دانشگاهی رشته پرستاری در کار بالین از دیدگاه پرستاران طرحی مورد بررسی قرار گرفت. روشکار: در این پژوهش توصیفی تحلیلی از بین بیمارستانهای شهر اصفهان 6 بیمارستان بهصورت تصادفی انتخاب شد و تمامی پرستاران طرحی آنها که مجموعاً 78 نفر را شامل میشدند توسط پرسشنامهای شامل دو بخش اطلاعات دموگرافیک و بخش نظرسنجی مرتبط با کاربرد دروس در کار بالینی، مورد بررسی قرار گرفتند. یافتهها : نتایج پژوهش نشان داد که بیشتر پرستاران مورد مطالعه، مونث (6/84 درصد)، فارغ التحصیل دانشگاههای آزاد (1/64 درصد) و با سابقه کار بین 12-6 ماه (4/47 درصد) بوده و در بخش اورژانس کار میکردند (5/20 درصد). در مجموع بیشترین میانگین (انحراف معیار±) کاربرد دروس مربوط به دروس داخلی جراحی 68/34 (43/2 ±) و کمترین آن مربوط به پرستاری مادران و نوزادان 58/11 (34/4 ±) بود. در مقایسه میانگین کاربرد دروس مختلف تفاوت آماری معنیداری بین میانگینها مشاهده نشد، که این مسئله با توجه به جنس نیز صادق بود ولی افزایش سابقه کار، کاهش میانگین نمره کاربرد بالینی دروس پرستاری بهداشت جامعه و پرستاری بیماریهای روان پزشکی را نشان میداد (به ترتیب 025/0= p ، 04/0= p ) و دروس پرستاری داخلی- جراحی و بهداشت مادران و نوزادان از دیدگاه فارغ االتحصیلان دانشگاههای آزاد کاربرد بیشتری درکار بالین داشتند (به ترتیب 03/0= p ، 016/0= p ). نتیجهگیری : با توجه به نتایج این مطالعه و نتایج مطالعات انجام شده قبلی به نظر میرسد که شکاف تئوری- عمل قابل توجهی در حرفه پرستاری وجود دارد و لذا بایستی این فاصله با تغییراتی در سر فصل دروس و یا شیوه برنامهریزی دروس پرستاری، رفع گردد.