مقایسه ی تاثیر آموزش رفتارهای دلبستگی با تن آرامی بر دلبستگی مادر با جنین و نوزاد در مادران نخست-باردار

منیره منیره طوسی، monireh toosi m.sc. in midwifery, instructor of midwifery, shiraz university of medical sciences, shiraz, iranکارشناسی ارشد مامایی، مربی گروه مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران مرضیه مرضیه اکبرزاده، marzieh akbarzadeh m.sc. in midwifery, instructor of midwifery, community based psychiatric care research center, shiraz university of medical sciences, shiraz, iranکارشناسی ارشد مامایی، مربی گروه مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت های روان جامعه نگر دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران نجف نجف زارع، najaf zare associate professor, department of biostatistics, infertility research center, shiraz university of medical sciences, shiraz, iranدانشیار گروه آمار زیستی، مرکز تحقیقات ناباروری، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران فرخنده فرخنده شریف، farkhondeh sharif professor of nursing, community based psychiatric care research center, shiraz university of medical sciences, shiraz, iranاستاد گروه پرستاری، مرکز تحقیقات مراقبت-های روان جامعه نگر ، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز ، ایران

چکیده

مقدمه: این تحقیق با هدف مقایسه­ی تاثیر آموزش رفتارهای دلبستگی و آموزش با تن­آرامی بر دلبستگی مادر با جنین و نوزاد در مادران نخست باردار انجام شده است. روش­کار: دراین کارآزمایی بالینی، 126 خانم نخست­باردار از جمعیت آماری زنان باردار مراجعه­کننده به دو بیمارستان حافظ و شوشتری شیراز در سال 1389 به روش نمونه­گیری آسان مبتنی بر هدف انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه 42 نفری تحت آموزش تن­آرامی، رفتارهای دلبستگی و گروه شاهد تقسیم شدند. ابزار پژوهش شامل فرم اطلاعات فردی و بارداری، پرسش­نامه­ی دلبستگی مادر با جنین کرانلی و برگه­ی مشاهده­ی رفتار دلبستگی مادر و نوزاد اوانت بود. برای گروه­های آزمون، چهار جلسه­ی دو ساعته­ی آموزش رفتارهای دلبستگی و یا تن­آرامی برگزار شد. گروه شاهد فقط مراقبت­های معمول بارداری را دریافت نمودند. نمره­ی دلبستگی مادر با جنین، قبل از مداخله و در پایان 1 ماه مداخله و پس از زایمان، در هر سه گروه، سنجیده شد. تحلیل داده­ها با آزمون­های مجذور خی، تحلیل واریانس، تی مستقل و تی زوجی و با نرم­افزار spss نسخه­ی 17 انجام شد. یافته­ها: میانگین نمره­ی دلبستگی قبل از مداخله در سه گروه، اختلاف معنی­داری نداشت (738/0=p) ولی بعد از مداخله، در سه گروه اختلاف معنی­داری نشان داد (003/0=p). افزایش نمره­ی دلبستگی در دو گروه آزمون بعد از مداخله، معنی­دار بوده است (001/0>p)، ولی در گروه شاهد این اختلاف بعد از مداخله معنی­دار نبوده است. نتیجه­گیری: آموزش رفتارهای دلبستگی و تن­آرامی موجب افزایش دلبستگی مادر به جنین و نوزاد می­گردد