بررسی اثربخشی درمان کوتاه مدت متمرکز بر فراشناخت بر علایم اختلال هراس اجتماعی،بررسی تک آزمودنی
چکیده
در این مطالعه، اثربخشی یک روش جدید درمانی برای اختلال هراس اجتماعی مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس رویکرد فراشناختی، افکار و عقاید منفی در مورد خود اجتماعی، از سبک پردازش ایجاد شده توسط فراشناخت های فرد به وجود می آیند. بنابراین، درمان بر اصلاح سبک پردازش، قبل، حین و بعد از رویارویی با موقعیت اجتماعی تمرکز می کند. روشکار: در این تحقیق، طرح مطالعهی موردی همراه با خط پایهی چندگانه و پیگیری سه ماهه به کار برده شد. نمونه از بین مراجعانی که از آبان تا دی سال 1387 به مرکز مشاورهی دانشگاه شیراز مراجعه نمودند، انتخاب گردید. وی تحت 8 جلسه درمان فراشناختی قرار گرفت. در این تحقیق، از چهار مقیاس پرسشنامه فراشناخت هراس اجتماعی، ترس از ارزیابی منفی، اجتناب و آشفتگی اجتماعی و هراس اجتماعی استفاده شد. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل نگاره ای و تعیین درصد بهبودی استفاده گردید. یافته ها: در پایان درمان، نتایج حاکی از تغییر معنیدار بالینی و آماری در نمرات به دست آمده از تمام مقیاس های خاص هراس اجتماعی در مورد این بیمار بود. ضمن این که این نتایج در پیگیری نیز حفظ شد. نتیجه گیری: درمان فراشناختی میتواند درمان کوتاهمدت اثربخشی برای اختلال هراس اجتماعی باشد. ارزیابی های بیشتری در این زمینه مورد نیاز است.