نظر اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران در مورد تأثیر ارزشیابی دانشجو در بهبود تدریس
چکیده
چکیده زمینه : ارزشیابی مستمر از نحوه عملکرد اساتید که بخشی از آن به عهده دانشجویان گذاشته شده است، در صورتی که به طور صحیح انجام شود، میتواند ضمن تشخیص نقاط قوت و ضعف، به عنوان عاملی کمککننده در جهت بهبود فعالیتهای آموزشی آنان مؤثر باشد. هدف : مطالعه به منظور ارزیابی نظر اعضای هیأت علمی در مورد تأثیر ارزشیابی دانشجو در بهبود تدریس اساتید انجام شد. مواد و روشها : این مطالعه تحلیلی در سالهای 1378 تا 1380 بر روی 161 نفر از اساتید دانشگاه علوم پزشکی ایران که 18 نفر از ایشان مدیران گروههای مختلف بودند، انجام شد. روش نمونهگیری سرشماری و ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه بود که در بخش اول به سنجش نظر اساتید در مورد میزان تغییر در نحوه تدریس ایشان با توجه به ارزشیابی دانشجویی و در بخش دوم به سنجش نظر کلی اساتید در ارتباط با ویژگیهای ارزشیابی دانشجو از اساتید، می پرداخت. در پرسشنامه مدیران گروه، بخش دیگری نیز وجود داشت که در آن مدیر گروه در مورد تغییر در نحوه تدریس اساتید گروه خود نظر میداد. داده ها با استفاده از آزمونهای آماری تی، کای دو و آنالیز واریانس تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها : اکثر اساتید ( %9/61 ) و مدیران گروه ( %8/65 ) میزان تأثیر ارزشیابی های دانشجویی را در بهبود تدریس اساتید « کم » ارزیابی نمودند. بحث و نتیجهگیری : به دلیل اهمیت امر ارزشیابی باید فرآیند ارزشیابی اساتید، با رویکردی کارشناسانه و علمی تر و مبتنی بر دخالت مستقیم اساتید و نیز با توجه به کل عوامل موجود و مؤثر بر فعالیتهای علمی، آموزشی و پژوهشی ایشان انجام شود.