ویراساینس.
مقاله

مقایسه اثر تجویز مزمن مرفین و ترامادول در دوره نوزادی بر آستانه درد موش صحرایی نا بالغ

مرتضی غلامی، morteza gholami dept. biology, faculty of sciences, university of urmia, urmia, iran احسان صبوری، ehsan saboory dept. physiology, faculty of medicine, urmia university of medical sciences, urmia, iran

چکیده

مقدمه: بشر همواره به دنبال دستیابی به داروهایی برای کاهش احساس درد بوده، در این راستا مرفین از داروهای مخدر مهم و ترامادول از داروهای صناعی مهم است. اما درمورد مقایسه عملکرد ضد دردی این داروها در دوران نوزادی و قبل از بلوغ مطالعات اندکی وجود دارد. روش ها: نوزادان نر موش صحرایی(49 سر) به طور تصادفی انتخاب و به سه گروه تقسیم شدند. در سن 8 الی 14 روزه یک گروه سالین، دو گروه دیگر ترامادول یا مرفین به صورت دوز افزایشی دریافت کردند. در سن 21 روزه، موش ها به گروه های کوچکتر تقسیم شدند و در سن 22 الی 28 بعد از تولد (برای بار اول یا مواجهه مجدد) سالین، مرفین و ترامادول دریافت کردند. در روز 22 و 28 آزمون صفحه داغ از آنها گرفته شد. یافته ها: مواجهه با مرفین زمان تاخیری درد را بطور معنی داری افزایش داد، این افزایش برای مرفین مزمن(p28) بیشتر از مرفین تک دوز(p22) بود، اما ترامادول اثر معنی داری نداشت. مرفین و ترمادول در مواجهه مجدد، بطور معنی داری زمان تاخیری درد را افزایش دادند. که برای ترامادول تک دوز بیشتر از ترامادول دوز افزایشی بود و برای مرفین با دوز افزایشی بیشتر از مرفین تک دوز بود. نتیجه گیری : بنظر می رسد اثر ضد دردی مواجهه مجدد با ترمادول در موش های نابالغ بیشتر از مرفین است و اثر مرفین در نوزادی وابستگی بیشتری به دوز مصرفی دارد. احتمالا تغییر در تکامل سیستم های مغزی در اثر مواجهه با این داروها و مکانیسم عملکردی متفاوت مرفین و ترامادول مبنای این نتایج باشند.

اسناد مشابه

  • تاثیر تجویز مزمن کتامین بر تعداد سلول‌های ناحیه هیپوکمپ موش صحرایی بالغ

    مقاله۲۰۱۳افق دانشآقایی, امید، سلیمانی اصل, سارا، شکرریز, نیما، مهدی زاده, مهدی

    اهداف: تجویز کتامین منجر به نورودژنراسیون در مغز موش نابالغ در طول رشد و اختلال در حافظه می‌گردد. با توجه به اهمیت هیپوکمپ در ایجاد حافظه و همین‌طور استفاده گسترده از کتامین در بیهوشی، در مطالعه حاضر تاثیر تجویز کتامین بر سلول‌های ناحیه CA1 هیپوکمپ بررسی شد.روش‌ها: در این مطالعه

  • اثر تزریق مزمن مرفین در دوره نوزادی بر تشنج حاصل از پنتیلن تترازول در دوره قبل از بلوغ موش های صحرایی

    مقالهمجله پزشکی ارومیهمرتضی غلامی، mortaza gholami faculty of science, urmia universityدانشکده علوم، دانشگاه ارومیهسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه ارومیه (urmia university) احسان صبوری، ehsan saboory department of physiology, faculty of medicine, urmia university of medical sciences, urmia, iran. tel: (+98) 441 2770698دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، دانشکده پزشکی، گروه فیزیولوژی، تلفن: 04412770698سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (urmia university of medical sciences) شیوا روشن میلانی، shiva roshan-milani faculty of medicine, urmia university of medical sciencesدانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیهسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (urmia university of medical sciences) صمد زارع

    پیش زمینه و هدف: تجویز مکرر مرفین باعث افزایش مزمن فعالیت حرکتی، خصوصیات انگیزشی و دیگر پاسخ های ناشی از دریافت این قبیل داروها می شود. اثرات مرفین بر تشنج به صورت وابسته به دوز گزارش شده است. هدف مطالعه حاضر بررسی اثر تزریق مزمن مرفین بر تشنج ناشی از پنتیلن تترازول (ptz) در موش

  • اثر تزریق مزمن مرفین در دوره نوزادی بر تشنج حاصل از پنتیلن تترازول در دوره قبل از بلوغ موش‌های صحرایی

    مقاله۲۰۱۲مجله پزشکی ارومیهروشن میلانی, شیوا، زارع, صمد، صبوری , احسان، غلامی , مرتضی

    Background & Aims: Frequent administration of morphine leads to increase in motor activity, motivational properties, and other responses related to this kind of drugs. It has been reported that the impact of morphine on seizure is dose dependent. The aim of this study was to stud

  • تغییردر بیان ژن برخی آنزیم های دخیل در بیوسنتز و تجزیه کتکولامین ها بدنبال تجویز مزمن مرفین و درد در موش صحرایی

    مقالهphysiology and pharmacologyleila satarian dept. physiology, school of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran، mohammad javan dept. physiology, school of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran، fereshteh motamedi neuroscience research center, shahid beheshti university,(.m.c), tehran, iran

    مقدمه: استرس قادر به مهار تحمل به اثر ضد دردی مرفین است. تغییر در میزان کته کولامین ها به دنبال مصرف مزمن مرفین مشاهده شده است . در مطالعه حاضر به و (tyh) بیوسنتز کتکولامین ها یعنی تیروزین هیدروکسیلاز (rate limiting) دنبال مصرف مزمن مرفین و بروز تحمل به اثر ضد دردی آن، میزان بیان

  • بررسی اثر تجویز مزمن مرفین بر رفتار تغذیه ای موش های صحرایی نر

    مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی ایلاممحمد صوفی آبادی، گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین محمد حسین اسماعیلی، گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین هاشم حق دوست یزدی، گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین حسن اژدری زر مهری

    مقدمه: اوپیات ها در تنظیم برخی از کارکردهای بدن و تظاهرات رفتاری نقش دارند. مصرف مزمن یا حاد مرفین می تواند پاسخ های متفاوتی را به همراه داشته باشد. بنابراین، هدف مطالعه حاضر بررسی اثر تجویز حاد و مزمن مرفین بر میزان مصرف غذا در رت های نر بوده است. مواد و روش ها: برای این منظور ا

  • اثر چهار هفته بی تمرینی، پس از یک دوره تمرین هوازی، برسطح اپلین پلاسما و آستانه درد موش های صحرایی دیابتی نوع i

    مقالهورزش و علوم زیست حرکتیرضا دلاور، reza delavar ), faculty of physical education and sport sciences, bu-ali sina university, hamedan, iranهمدان، دانشگاه بوعلی سینا، دانشکدۀ تربیت بدنی وعلوم ورزشی علی حیدریان پور، ali heidarianpour faculty of physical education and sport sciences, bu-ali sina university, hamedan, iran. po box: 65174. faculty of physical education and sport sciences, bu-ali sinهمدان، دانشگاه بوعلی سینا، دانشکدۀ تربیت بدنی وعلوم ورزشی

    هدف: هدف از انجام این پژوهش، بررسی اثر چهار هفته بی¬تمرینی پس از ده هفته تمرین هوازی بر سطح اپلین پلاسما و آستانه درد موش¬های صحرایی دیابتی نوع یک بود. روش¬شناسی: 24 سر رت نر نژاد ویستار با محدودۀ وزنی 20±300 گرم ، در دو گروه تقسیم و به یکی از گروه¬ها، بوسیلۀ تزریق زیرپوستی استرپ