مقایسه پیامدهای باروری در دو نوع انتقال جنین تازه و جنین فریز در زنان نابارور تحت درمان به روش تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم

فریبا نان بخش، fariba nananbakhsh reproductive health research center, obstetrics & gynecology department, faculty of medicine, urmia university of medical sciences, urmia, iran: ارومیه، مرکز آموزشی و درمانی شهید مطهری، تلفن: 09141415815سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (urmia university of medical sciences) بهروز ایلخانی زاده، behrooz ilkhanizadeh pathology department, reproductive health research center, urmia university of medical sciences, urmia, iranمرکز تحقیقات بهداشت باروری دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (urmia university of medical sciences) نوا مقدسیان نیاکی، nava moghadasian niaki urmia university of medical sciences, urmia, iranدانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (urmia university of medical sciences) سیما اشنوئی، sima oshnouei reproductive health research center, urmia university of medical sciences, urmia, iranمرکز تحقیقات بهداشت باروری دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (urmia university of medical sciences) یعقوب دلدار، yaghob deldar urmia university of medical sciences, urmia, iranبخش نازایی بیمارستان مطهری، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (urmia university of medical sciences)

چکیده

پیش زمینه و هدف: تکنیک های فریز جنین همگام با روش های کمک باروری در حال گسترش هستند. هرچند انتقال جنین تازه همیشه موردتوجه بوده ولی مطالعات اندکی درزمینه ی مقایسه ی این دو روش انتقال جنین صورت گرفته، لذا مطالعه ی حاضر باهدف مقایسه پیامدهای باروری بین این دو تکنیک انجام شد. مواد و روش کار: در این مطالعه ی نیمه تجربی، 215 زنان نابارور مراجعه کننده به مرکز ناباروری کوثر در فاصله زمانی سال های 90 تا 92 تحت درمان به روش تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم، 152 نفر تحت انتقال جنین تازه و 63 نفر مورد انتقال جنین فریز ازنظر پیامدهای باروری با یکدیگر مقایسه شدند. یافته ها: فراوانی رخداد حاملگی شیمیایی در زنان تحت انتقال جنین فریز بیشتر از جنین تازه بود )1/57درصد در مقایسه با 3/40 درصد، 016/0p=). رخداد حاملگی بالینی در گروه با انتقال فریز بیشتر از گروه با انتقال جنین تازه بود (8/50 درصد در مقایسه با 9/34درصد، 033/0p=). رخداد سقط قبل 6 هفته، سقط قبل 20هفته و حاملگی خارج رحمی در دو گروه تفاوت معنی داری با یکدیگر نداشتند. نتیجه گیری: انتقال جنین فریز رخداد حاملگی شیمیایی و حاملگی کلینیکی را افزایش می دهد و با کاهش در درصد رخداد سقط قبل 20 هفته همراه می باشد.