مقالهبررسی اثر عصاره آبی و آبی الکلی دانه زیره سیاه (bunium persicum) بر میزان ترشح انسولین از جزایر لانگرهانس جداشده موش سوری نر
اکرم آهنگرپور، akram ahangarpour , health research institute, diabetes research center, department of physiology, ahvaz jundishapour university of medical sciencesپژوهشکده سلامت، مرکز تحقیقات دیابت، گروه فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اهواز،سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز (ahvaz jundishapur university of medical sciences) علی اکبر عروجن، ali akbar oroojan ahvaz, ahvaz jundishapur university of medical sciences, faculty of medicine, department of physiology, tel: 09166059217اهواز، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، دانشکده پزشکی، گروه فیزیولوژی، تلفن: 09166059217سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز (ahvaz jundishapur university of medical sciences) حمید حیدری، hamid heydari school of medicine, department of physiology and member of student research committee of ahvaz jundishapur university of medical scienceدانشکده پزشکی، گروه فیزیولوژی، عضو کمیته تحقیقات دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، دانشگاه علوم پزشکیسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی قم (qom university of medical sciences) ایرج احمدی، iraj ahmadi physiology research center, school of medicine, department of physiology, jundishapur university of medical scienceمرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، گروه فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز،سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز (ahvaz jundishapur university of medical sciences)
چکیده
پیش زمینه و هدف: با توجه به استفاده از زیره سیاه در طب سنتی برای درمان دیابت، در این مطالعه اثر عصاره دانه زیره سیاه بر میزان ترشح انسولین از جزایر لانگرهانس جداشده موش سوری نر بررسی شد.مواد و روش ها: در مطالعه تجربی حاضر موش های نر بالغ، نژاد nmari (25-20 گرم) خریداری شد. جزایرلانگرهانس به روش هضم توسط کلاژناز جداسازی گردید. محیط های کشت جزایر جداسازی شده به 18 گروه: گلوکز mm8/2 و 7/16، عصاره های آبی و آبی الکلی دانه زیره سیاه (mg/ml05/0،1/0 و 1) و گلیبوراید (μm1 و 10) تقسیم شد. سپس هر غلظت از عصاره ها و گلیبوراید به طور جداگانه بر جزایر اثر داده شدند. ترشح انسولین از جزایر در یک سیستم انکوباسیون ارزیابی و مقدار انسولین ترشح شده توسط روش ایمونورادیومتریک irmaمورد اندازه گیری قرار گرفت.یافته ها: میزان ترشح انسولین در غلظت های mg/ml05/0 و 1/0 از عصاره دانه زیره سیاه، در محیط های کشت حاوی گلوکزmm8/2و7/16، در مقایسه با گروه های گلوکز mm8/2و7/16 به تنهایی به طور معنی داری افزایش یافت. غلظت mg/ml05/0 عصاره آبی در محیط کشت حاوی گلوکزmm8/2و7/16 منجر به افزایش ترشح انسولین در مقایسه با غلظت های مختلف عصاره آبی الکلی گردید. همچنین داروی گلیبورایدμm10 بیشترین اثر را در افزایش ترشح انسولین از جزایر جداسازی شده نسبت به گروه های گلوکزmm8/2و7/16از خود نشان داد (001/0p