ظهور پسودوموناس آئروژینوزا مقاوم به چنددارو: شناسایی ایزوله‏های دارای ژن blactx ایجادکننده عفونت‏ها در بیمارستان و تعیین حساسیت آنها به آنتی‏بیوتیک‏ها

زهرا ربانی، z rabani 1depart1department of microbiology, fars science and research branch, islamic azad university, shiraz, iran, ment of microbiology, fars science and research branch, islamic azad university, shiraz, iran. 2department of microbiology, shiraz branch, islamicگروه میکروبیولوژی، پردیس علوم و تحقیقات فارس، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران جلال مردانه، j mardaneh 2department of microbiology, faculty of medicine, gonabad university of medical sciences, gonabad, iran2گروه میکروب‏شناسی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران.

چکیده

زمینه و هدف: به دلیل طبیعت منحصر به فرد، توانایی زنده ماندن در محیط‏های مرطوب و مقاومت ذاتی به بسیاری از آنتی‏بیوتیک‏ها و آنتی‏سپتیک‏ها، سودوموناس آئروژینوزا پاتوژن شایع در بیمارستان‏ به ویژه در بخش‏های مراقبت ویژه است. اهداف این مطالعه شناسایی سودوموناس آئروژینوزا دارای ژن blactx ایجادکننده عفونت‏ در بیمارستان، تعیین الگوی حساسیت آنتی‏بیوتیکی آنها و بررسی توانایی تولید آنزیم‏های بتالاکتاماز وسیع‏الطیف(esbl) بودند. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی نمونه های بالینی بیماران بستری در بخش‏های مختلف بیمارستان‏های شیراز جمع‏آوری شد. نمونه‏ها بر روی محیط های کشت میکروب‏شناسی کشت داده شدند. باکتری‏های رشد کرده به کمک تست‏های بیوشیمیایی و سیستم api 20ne اختصاصی باکتری‏های غیرتخمیرکننده مورد تایید نهایی قرار گرفتند. بر اساس پروتکل clsi 2014، به ترتیب از روش‏های استاندارد دیسک دیفیوژن، combination disk، تست اصلاح‏شده هاج [mht] وe-test برای بررسی حساسیت آنتی‏بیوتیکی، شناسایی سویه‏های تولیدکننده آنزیم‏های بتالاکتاماز وسیع‏الطیف، سویه‏های تولید کننده آنزیم کارباپنماز و تعیین mic ایمی‏پنم استفاده ‏گردید. از روش ملکولی pcr برای شناسایی سویه‏های دارای ژن blactx استفاده شد. یافته ها: در این مطالعه 45 ایزوله سودوموناس آئروژینوزا از نمونه‏های مختلف بالینی ایزوله گشتند. 19 بیمار مرد و 26 مورد آنها زن بودند. 8/57 درصد سویه‏ها از نمونه خلط ایزوله شدند. مؤثرترین داروها بر روی ایزوله‏ها آمیکاسین و کلیستین بودند به طوری که 8/97 درصد آنها به این داروها حساسیت نشان دادند. ایزوله‏ها بالاترین مقاومت را به ترتیب به سفوتاکسیم (8/97 درصد) نشان دادند. تنها 8/77 درصد سویه‏ها به کارباپنم‏های گروه 2 (یعنی ایمی‏پنم و مروپنم) پاسخ دادند. همه ایزوله‏های مقاوم به ایمی‏پنم دارای mic بیشتر از 32 بودند. 17 سویه به کینولون‏های مورد بررسی (سیپروفلوکساسین و نورفلوکساسین) مقاومت نشان دادند. بر اساس نتایج pcr 5/15 از ایزوله های سودوموناس ژن blactx بودند. نتیجه‏گیری: آنتی بیوتیک های گروه کارباپنم در 22 درصد عفونت های ناشی از سودوموناس آئروژینوزا مؤثر نیستند و با تجویز بی رویه این داروها میزان مقاومت افزایش خواهد یافت.