اثر انجماد شیشه ای برروی پارامترها و آپوپتوز اسپرم مردان بارور
چکیده
مقدمه و هدف: امروزه انجماد اسپرم انسان به عنوان تکنیک رایجی برای درمان ناباروری به کار می رود. انجماد به روش های مختلف کم و بیش سبب کاهش تحرک و قابلیت حیات اسپرم در مردان بارور می شود، اما هنوز اثر روش انجماد شیشه ای بر روی پارامترهای اسپرم مردان بارور و نیز میزان آپوپتوز آنها بررسی نشده است. هدف از این مطالعه، بررسی اثر انجماد شیشه ای بر روی پارامترهای اسپرم (تحرک، مورفولوژی، قابلیت حیات و شمارش) و میزان آپوپتوز آن در مردان بارور است. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی که در سال 1388 در مرکز تحقیقاتی ـ درمانی ناباروری یزد انجام شد، نمونه های سیمن 17 نفر مراجعه کننده به مرکز، به وسیله خود انزالی جمع آوری و آنالیز آن طبق استانداردهای سازمان بهداشت جهانی انجام گرفت. سپس از نمونه ها اسمیر تهیه شد و لام ها برای رنگ آمیزی تانل و تعیین درصد مرگ سلولی فیکس شدند. مقداری از سیمن با کرایو لوپ برداشته شد و مستقیماً در نیتروژن مایع منجمد شد. پس ازگذشت حداقل 7 روز از انجماد، نمونه ها طی مراحلی ذوب شده و پارامترهای اسپرمی آن بررسی شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزاز spss و آزمون های آماری تی زوجی و ویل کاکسون تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: درصد تحرک پیش رونده بعد از انجماد شیشه ای به طور معنی داری کاهش یافت(05/0p ). نتیجه گیری: نتایج نشان داد که انجماد شیشه ای بر روی پارامترها و میزان آپوپتوز اسپرم مردان بارور اثر سوئی دارد. هر چند میزان آپوپتوز نسبت به سایر روش های انجماد کمتر است.