بررسی میزان پاسخ دهی مناسب به واکسن هپاتیت ب در بیماران آلوده به ویروس نقص ایمنی انسانی
چکیده
مقدمه و هدف: خطر بروز هپاتیت ب مزمن از میزان 5 درصد در بیماران دارای سیستم ایمنی سالم به بیش از 20 درصد در بیماران آلوده به ویروس نقص ایمنی انسانی افزایش می یابد. اثربخشی واکسن هپاتیت ب در بیماران آلوده به عفونت ویروس نقص ایمنی انسانی، بین 56 ـ 8/23 درصد ذکر شده است. هدف از این مطالعه تعیین میزان پاسخ دهی مناسب به واکسن هپاتیت ب در بیماران آلوده به ویروس نقص ایمنی انسانی بود. مواد و روش ها: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی خود شاهد است. جامعه آماری شامل کلیه بیماران مراجعه کننده به مرکز مشاوره بیماران آلوده به ویروس نقص ایمنی انسانی و ایدز سنندج در سال 1385 بود که سرولوژی آنها از نظر وجود آنتی بادی ویروس نقص ایمنی انسانی تأیید شده و از نظر ابتلا به عفونت ویروس هپاتیت ب منفی بودند. حجم نمونه شامل 51 نفر بود و روش نمونه گیری سرشماری بود. برای بیماران در سه نوبت واکسن هپاتیت با دوز 20 میکروگرم در فواصل 6 ـ1ـ0 ماه تزریق شد و 2 ماه بعد از تلقیح آخرین دوز واکسن ،تیتر آنتی بادی در آنها اندازه گیری شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار spss و شاخص های توصیفی و رگرسیون و آزمون های آماری ناپارامتری کروسکال والیس و اسپیرمن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: میانگین سنی نمونه های مورد مطالعه 37/8 ± 68/33 سال بود.2 نفر(9/3 درصد) از نمونه ها زن و 49 نفر (1/96 درصد) مرد بودند. میانگین سطح آنتی بادی ضد آنتی ژن سطحی ویروس هپاتیت ب در بیماران 58/71 ± 55/47 میلی واحد بین المللی بر میلی لیتر بود. از نظر پاسخ ایمنی 31 نفر (8/60 درصد) دارای سطح آنتی بادی کمتر از 10 میلی واحد بین المللی بر میلی لیتر و 20 نفر (2/39 درصد) دارای سطح آنتی بادی بیشتر از 10 میلی واحد بین المللی بر میلی لیتر بودند. همچنین بین سطح آنتی بادی و شمارش لنفوسیت های t-cd4+ ارتباط معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه مؤید پاسخ ایمنی ضعیف تری در بیماران آلوده به ویروس نقص ایمنی انسانی به واکسن هپاتیت ب در مقایسه با افراد عادی می باشد. انجام مطالعات بعدی با دوز دو برابر و یا تکرار دوز روتین خصوصاً با توجه به شمارش سلول های لنفوسیت t-cd4+ می تواند کمک کننده باشد.