مقایسه اثر افزودن نئوستیگمن و کتامین به بوپیواکائین ۲۵% جهت بی دردی اپیدورال در بیماران کاندید عمل جراحی غیراورژانس شکستگی فمور
چکیده
مقدمه: درد یک مشکل پیچیده طبی است که کنترل ناکافی آن پس از عمل جراحی اثرات نامطلوبی بر وضعیت فیزیولوژیکی، متابولیکی و روحی بیمار دارد. افزودن مکمل های جدید منجر به افزایش مدت بی دردی می شود. هدف این مطالعه، مقایسه افزودن نئوستیگمین و کتامین به بوپیواکائین 25/0% در بی حسی اپیدورال در افزایش مدت بی دردی بعد از عمل می باشد. روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی دوسوکور، 90 بیمار بالای 50 سال با asa کلاس i,ii کاندید عمل جراحی الکتیو ران به صورت تصادفی در سه گروه نئوستیگمین، کتامین و شاهد تقسیم شدند. همه بیماران بی حسی اپیدورال با بوپیواکائین 25/0% به میزان cc/segment2 دریافت کردند. به علاوه در گروه اول60 میکروگرم نئوستیگمین، در گروه دوم40 میلی گرم کتامین اضافه شد. میزان درد پس از عمل براساس معیار vas و مدت زمان بی دردی و مقدار مسکن مصرفی تعیین و بین سه گروه مقایسه شد. نتایج: میانگین اسکور درد در 6 و 12 ساعت بعد از عمل در گروه کتامین به طور معنی داری کمتر از دو گروه دیگر و در گروه نئوستیگمین کمتر از پلاسبو بود (01/0p≤). میانگین مدت بی دردی بعد از عمل در گروه کتامین به طور معنی داری بیشتر از دو گروه دیگر و درگروه نئوستیگمین بیشتراز پلاسبو بود (01/0p≤). میانگین دوز مصرفی مسکن(پتدین)در گروه کتامین از همه کمتر بود(001/0(p≤. نتیجه گیری:نئوستیگمین و کتامین همراه با بوپیواکائین 25/0% در بی حسی اپیدورال موجب افزایش مدت بی دردی بعد از عمل و کاهش مصرف مسکن می شود که در مورد کتامین بیشتر از نئوستیگمین بوده است.