مقاله

بررسی مقایسه نتایج درمان سندرم تونل کارپال با روش جراحی باز و آرتروسکوپی

چکیده

زمینه و هدف: سندرم تونل کارپال یک وضعیت شایع بالینی است که به علت به دام افتادن عصب مدیان در مچ دست بوجود می آید. این امر شایع ترین گرفتاری منفرد عصبی (mononeuropathy) فشارنده در اندام فوقانی است. در بیمارانی که علائم شدید بیماری را دارند جراحی روش درمان ترجیحی است. هدف از این مطالعه، مقایسه آزاد سازی تونل کارپال با دو روش جراحی باز و جراحی آرتروسکوپی تک برشی است. روش مطالعه: تعداد 60 بیمار بطور تصادفی و به تعداد مساوی در دو گروه درمان با روش جراحی باز و گروه درمان با روش جراحی آرتروسکوپی در مدت 8 ماه تحت بررسی قرار گرفتند. تمامی بیماران نشانه های بالینی بیماری را نشان داده و به درمان غیرجراحی پاسخ نداده بودند. ارزیابی و مقایسه بین دو گروه با استفاده از نتایج و اندازه گیری امتیاز پارامترهای موجود در پرسشنامه بیماران، در هنگام ترخیص و مراجعات بعدی به درمانگاه و آزمون آماری t-test با نمونه های مستقل انجام شد. نتایج: در طی معاینات پس از عمل جراحی، بیماران درمان شده با روش آرتروسکوپی امتیاز بالاتری برای شدت علائم سندرم تونل کارپال، وضعیت عملکردی آن و رضایتمندی پس از عمل (3/63% در گروه آرتروسکوپی و 7/6% در گروه جراحی باز امتیاز عالی) کسب کردند (05/0p<). این بیماران بطور مشخصی به هنگام نیشگون گرفتن، مشت کردن و انجام کارهای ماهرانه، قدرت بیشتری در دست یافتند (05/0p<). در روش جراحی باز اندازه اسکارعمل جراحی (5-3 سانتیمتردر مقابل یک سانتیمتردر گروه آرتروسکوپی) و مدت زمان لازم جهت بازگشت به کار (70% پس از هفته سوم در جراحی باز و 100% پس از هفته دوم در جراحی آرتروسکوپی بکار برگشتند) بیشتر بود. نتایج بالینی بهتر و رضایتمندی بیشتری در بیماران درمان شده با روش جراحی آرتروسکوپی بدست آمد (05/0p<). نتیجه گیری: جراحی آرتروسکوپی تک برشی روش درمانی کم خطر و با اثر بخشی خوب و مناسب در درمان سندرم تونل کارپال می باشد.

اسناد مشابه

  • بررسی مقایسه نتایج درمان سندرم تونل کارپال با روش جراحی باز و آرتروسکوپی

    مقاله۲۰۰۵مجله دانشگاه علوم پزشکی شهرکردآرتی, حمیدرضا، دهقان, مرتضی، ابریشمکار, سعید

    زمینه و هدف: سندرم تونل کارپال یک وضعیت شایع بالینی است که به علت به دام افتادن عصب مدیان در مچ دست بوجود می آید. این امر شایع ترین گرفتاری منفرد عصبی (mononeuropathy) فشارنده در اندام فوقانی است. در بیمارانی که علائم شدید بیماری را دارند جراحی روش درمان ترجیحی است. هدف از این مط

  • مقایسه تاثیر تزریق متیل پردنیزولون از طریق کف دست نسبت به تزریق از پروگزیمال مچ در درمان سندرم تونل کارپال

    مقالهمجله علمی دانشگاه علوم پزشکی گرگانمحمدجواد هادیان فرد، hadian-fard mj شیراز، خیابان زند، بیمارستان فقیهی، دفتر بخش طب فیزیکی و توانبخشی محمود حصاریان، hesariyan m

    زمینه و هدف: سندرم تونل کارپال شایع ترین گیرافتادگی اعصاب محیطی می باشد. یکی از درمان های متداول این عارضه تزریق کورتیکواستروئید در داخل تونل است. این تحقیق به منظور مقایسه تاثیر تزریق متیل پردنیزولون از طریق کف دست (روش جدید) نسبت به تزریق از پروگزیمال مچ (روش متداول) در درمان س

  • مقایسه تاثیر تزریق متیل پردنیزولون از طریق کف دست نسبت به تزریق از پروگزیمال مچ در درمان سندرم تونل کارپال

    مقاله۲۰۰۷مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی گرگانمحمدجواد هادیان فرد,، محمود حصاریان,

    زمینه و هدف: سندرم تونل کارپال شایع ترین گیرافتادگی اعصاب محیطی می باشد. یکی از درمان های متداول این عارضه تزریق کورتیکواستروئید در داخل تونل است. این تحقیق به منظور مقایسه تاثیر تزریق متیل پردنیزولون از طریق کف دست (روش جدید) نسبت به تزریق از پروگزیمال مچ (روش متداول) در درمان س

  • بروز انگشت ماشه‌ای بعد از درمان سندرم تونل کارپال (مقاله مروری)

    مقاله۲۰۲۵جراحی استخوان و مفاصل ایرانثریا شاهرخ، سید مهدی موسوی زاده، مسعود یاوری

    چکیده: سندرم تونل کارپ(CTS) ایدیوپاتیک شایعترین سندرم نوروپاتیک فشاری در اندام فوقانی است که شیوع آن در جمعیت عمومی 7/2% گزارش شده است . انگشت ماشه ای(T.F) یک اختلال شایع اندام فوقانی است که به صورت قفل شدن دردناک یک یا چند انگشت تظاهر می کند. در بررسی متون و مطالعات انجام شده و

  • مقایسه میزان اثربخشی و عوارض دو روش جراحی با برش کلاسیک و برش کوتاه کف دستی در بیماران مبتلا به سندرم تونل کارپال

    مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی شهرکردابوالقاسم زارع زاده، abolghasem zarezadeh اصفهان- بیمارستان الزهرا ء(س)- گروه ارتوپدی علی عندلیب، ali andalib resident, orthopedic dept., isfahan univ. of med. sci, iran تقی رمضانیان، taghi ramazanian orthopedist. qom univ. of med. sci, iran.

    چکیده: زمینه و هدف: معمولاً برای درمان جراحی بیماران مبتلا به سندرم تونل کارپال از روش برش کلاسیک جراحی باز استفاده می شود که منجر به ایجاد اسکار دردناک و عوارض بعد از جراحی و تاخیر در بازتوانی بیمار می شود. روش دیگر استفاده از برش کوتاه کف دستی است که به نظر می رسد خسارت وارده ک

  • مقایسۀ نتایج درمان جراحی سندرم تونل کارپ با دو روش جراحی باز و جراحی با برش محدود به وسیلۀ چاقوی smillie

    مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی مازندرانافشین احمدزاده حشمتی، afshin ahmadzadeh heshmati assistant professor, department of orthopedics, faculty of medicine, kerman university of medical sciences, kerman, iranاستادیار، گروه ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران امیررضا صادقی فر، amirreza sadeghifar assistant professor, department of orthopedics, faculty of medicine, kerman university of medical sciences, kerman, iranاستادیار، گروه ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران علیرضا سعید، alireza saied assistant professor, department of orthopedics, faculty of medicine, kerman university of medical sciences, kerman, iranکرمان، دانشگاه علوم پزشکی کرمان محمد نعیم احراری

    سابقه و هدف: سندرم تونل کارپ یکی از شایع‏ترین بیماری‏هایی است که بیماران را به‏کلینیک‏های ارتوپدی می‏کشاند وامروزه جراحان زیادی تمایل به جراحی با برش محدود پیدا کرده‏اند لذا این مطالعه با هدف مقایسه نتایج درمانی جراحی باز با جراحی با برش محدود به وسیلۀ چاقوی smillie صورت گرفته اس