مقایسۀ نتایج درمان جراحی سندرم تونل کارپ با دو روش جراحی باز و جراحی با برش محدود به وسیلۀ چاقوی smillie
افشین احمدزاده حشمتی، afshin ahmadzadeh heshmati assistant professor, department of orthopedics, faculty of medicine, kerman university of medical sciences, kerman, iranاستادیار، گروه ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران امیررضا صادقی فر، amirreza sadeghifar assistant professor, department of orthopedics, faculty of medicine, kerman university of medical sciences, kerman, iranاستادیار، گروه ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران علیرضا سعید، alireza saied assistant professor, department of orthopedics, faculty of medicine, kerman university of medical sciences, kerman, iranکرمان، دانشگاه علوم پزشکی کرمان محمد نعیم احراری، mohammad naim ahrari assistant professor, department of physical medicin and rehabiliotation, faculty of medicine, kerman university of medical sciences, kerman, iranاستادیار، گروه طب فیزیکی و توانبخشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران محسن برکم، mohsen barkam orthopedic surgery resident, faculty of medicine, kerman university of medical sciences, kerman, iranدستیار ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران
چکیده
سابقه و هدف: سندرم تونل کارپ یکی از شایعترین بیماریهایی است که بیماران را بهکلینیکهای ارتوپدی میکشاند وامروزه جراحان زیادی تمایل به جراحی با برش محدود پیدا کردهاند لذا این مطالعه با هدف مقایسه نتایج درمانی جراحی باز با جراحی با برش محدود به وسیلۀ چاقوی smillie صورت گرفته است. مواد و روش ها: در این مطالعۀ آیندهنگر 72 بیمار (98 عمل جراحی) مبتلا به سندرم تونل کارپال وارد مطالعه شدند و به صورت تصادفی در دو گروه جراحی باز (46 مورد) و جراحی با برش محدود با استفاده از چاقوی smillie (52 مورد) قرار گرفتند. بهبود بالینی به وسیلۀ پرسش نامۀ بوستون مورد ارزیابی قرار گرفت و بهبود الکترودیاگنوستیک، طول مدت جراحی، اندازه برش و عوارض جراحی به کمک تستهای تی زوجی، تی مستقل و کای دو مقایسه گردیدند. یافته ها: بلافاصله بعد از جراحی به جز در دو مورد از گروه جراحی باز و یک مورد از برش محدود پارستزی برطرف گردید. از نظر پارامترهای الکترودیاگنوستیک بعد از عمل بین دو گروه اختلافی مشاهده نشد. وجود درد بعد از جراحی در هفتههای دوم و ششم بهطور معنیداری در گروه جراحی برش محدود کمتر بود (به ترتیب 035/0= pو 011/0= p). امتیاز بوستون در ماه سوم بین دو گروه اختلاف معنیداری نداشت اما در ماه ششم با اختلاف معنی دار در گروه برش محدود بهتر بود (به ترتیب 515/0= p و 029/0= p ). یک بیمار در گروه جراحی باز دچار باز شدن زخم بعد از کشیدن بخیهها گردید. استنتاج: جراحی با برش محدود با بهبود بالینی سریعتری همراه است و با توجه به عدم استفاده از بیهوشی در آن نسبت به جراحی کلاسیک ارجح است.
Background and purpose: Carpal tunnel syndrome is one of the most common causes of orthopedic referrals. Today, many surgeons tend to perform minimally incision surgery (MIS). This study was conducted to compare the results of open surgery and MIS by Smillie knife. Materials and
مقدمه: سندرم تونل کارپ (CTS یا Carpal tunnel syndrome) یک بیماری شایع است که در آن عصب مدین حین عبور از تونل کارپ تحت فشار قرار می‌گیرد و فلج تدریجی آن رخ می‌دهد. بعد از استفاده یا عدم استفاده از آتل اختلاف نظر وجود دارد. از این رو، مطالعه‌ی حاضر با هدف مقایسه‌ی نتایج بهبود بیمار
مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی بابلناصر جان محمدی،، n janmohammadi, آدرس: بابل، بیمارستان شهید بهشتی، بخش ارتوپدی تلفن: 5-2252071-0111، e-mail:dr_janmohammadi@yahoo.com علی اوشیب نتاج،، a oushib nattaj پوریا تقی نژاد عمران، p taghinejad omran
سابقه و هدف: سندرم کارپال تونل شایعترین نوروپاتی فشاری هست که آزادسازی عصب به روش جراحی باز روش درمانی رایج آن می باشد. این مطالعه به منظور ارزیابی نتایج درمان جراحی سندرم کارپال تونل با معاینه بالینی و الکترودیاگنوزیس در بیمارستان های شهیدبهشتی و شهیدیحیی نژاد بابل انجام شد.مواد
BACKGROUND AND OBJECTIVE: Carpal tunnel syndrome (CTS) is the commonest compression neuropathy and surgical decompression is the popular treatment. The aim of this study was to evaluate the results of operative treatment of CTS based on physical examination and electrodiagnosis (
زمینه و هدف: سندرم تونل کارپال یک وضعیت شایع بالینی است که به علت به دام افتادن عصب مدیان در مچ دست بوجود می آید. این امر شایع ترین گرفتاری منفرد عصبی (mononeuropathy) فشارنده در اندام فوقانی است. در بیمارانی که علائم شدید بیماری را دارند جراحی روش درمان ترجیحی است. هدف از این مط
مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی شهرکردحمیدرضا آرتی، hamidreza arti دانشگاه علوم پزشکی شهرکـرد: بیمارســتان آیت اله کاشانی – اطاق عمل – گروه ارتوپدی سعید ابریشمکار، saeid abrishamkar neurosurgical dept., shahrekord univ. of med. sci مرتضی دهقان، morteza dahghan orthopedic surgury dept., shahrekord univ. of med. sci
زمینه و هدف: سندرم تونل کارپال یک وضعیت شایع بالینی است که به علت به دام افتادن عصب مدیان در مچ دست بوجود می آید. این امر شایع ترین گرفتاری منفرد عصبی (mononeuropathy) فشارنده در اندام فوقانی است. در بیمارانی که علائم شدید بیماری را دارند جراحی روش درمان ترجیحی است. هدف از این مط