صدمات فرو رفتن سرسوزن آلوده و میزان گزارش دهی این صدمات در پرستاران بالینی
چکیده
زمینه و هدف: یکی از خطرات بالقوه برای کارکنان مراقبت سلامتی، صدمات سرسوزن ( needlestick injuries(nsi) ) آلوده میباشد که آن ها را در معرض خطر پاتوژنهای خونی قرار میدهد. تعداد صدمات ناشی از سرسوزن آلوده در میان کارکنان بهداشتی در نتیجه کم گزارشدهی این صدمات نامشخص است. این مطالعه با هدف تعیین میزان صدمات فرورفتن سرسوزن آلوده و میزان گزارش دهی این صدمات در پرستاران بالینی در سال 1385، در تهران بود. روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع مقطعی بود. محیط پژوهش شامل یک بیمارستان آموزشی و یک بیمارستان غیر آموزشی شهر تهران میباشد. نمونههای پژوهش 111 نفر از پرستاران شاغل در بیمارستان های مذکور بودند که به روش نمونهگیری مبتنی بر هدف انتخاب شدند و به صورت داوطلبانه به تکمیل پرسشنامه مربوط به این مطالعه پرداختند. پرسشنامه شامل اطلاعات فردی و حرفهای پرستاران و نیز تعداد موارد صدمات فرورفتن سوزن آلوده در یکسال گذشته، موارد گزارش شده و نیز دلایل عدم گزارشدهی بود. یافته ها: بر اساس یافتهها 54 درصد پرستاران ذکر کردند که تاکنون دچار صدمات فرورفتن سرسوزن آلوده نشدهاند و 45 درصد آنان بیان کردند که در طی دوران فعالیت بالینیشان حداقل یک بار دچار صدمات فرورفتن سرسوزن آلوده شدهاند، 34 درصد پرستاران ذکر کردند که در 12 ماه گذشته دچار 58 مورد صدمه فرورفتن سرسوزن آلوده شده اند(میزان بروز خام: 52/0 صدمه فرو رفتن سوزن/پرستار/سال). تنها 36 درصد پرستارانی که دچار صدمه فرورفتن سوزن در سال گذشته شده بودند بیان کردند که این صدمات را به سوپروایزر، کمیته کنترل عفونت بیمارستان و یا اورژانس گزارش کردهاند. دلایل عدم گزارشدهی شامل: عدم رضایت از پیگیری(33 درصد)، احتمال خطر پائین عفونت در منبع صدمه(29 درصد)، مشغله کاری(5/12 درصد)، عدم آشنایی با فرایند گزارشدهی(17 درصد) و عدم درک خطر(8 درصد) بود. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که صدمات فرورفتن سرسوزن آلوده و نیز کم گزارشدهی این صدمات در میان پرستاران از میزان بالایی برخوردار است و مطالعات وسیعتری در این خصوص باید صورت گیرد. مداخلات ویژه مانند ثبت یک پروتکل استاندارد گزارشدهی، آموزش کارکنان و استاندارد کردن درمان های پروفیلاکتیک پس از صدمه میتواند در بهبود گزارشدهی این صدمات مؤثر باشد.