بررسی اثرات اسید ایکوزاپنتانوئیک (epa) بر ریشه کنی عفونت هلیکوباکترپیلوری، برخی فاکتورهای التهابی و ظرفیت تام آنتی اکسیدانی سرم
چکیده
زمینه و هدف: باتوجه به شیوع بالای عفونت هلیکوباکترپیلوری و عوارض ناشی از مزمن شدن آن، همچنین فعالیت ضدباکتریایی علیه هلیکوباکترپیلوری و خواص ضدالتهابی اسیدهای چرب امگا-3، مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر مکمل یاری با اسیدایکوزاپنتانوئیک ( epa= eicosapentaenoic acid ) بر ریشه کنی هلیکوباکترپیلوری، سطح برخی نشانگرهای التهابی و ظرفیت تام آنتی اکسیدانی سرم انجام گرفت. روش کار: در یک کارآزمایی بالینیِ دوسوکور تصادفیِ کنترل شده( irct: 201101122709n16 ) ، 64بیمار آلوده به هلیکوباکترپیلوری (31 مورد و 33 شاهد)، درکنار درمان4دارویی عفونت، به طورتصادفی روزانه 2گرم مکمل epa یا روغن (triglycerides chain medium) mct به عنوان دارونما، به مدت 12هفته دریافت کردند. دریافت غذایی افراد توسط یادآمد24ساعته خوراک ( 24 hour food recall ) جمع آوری و با نرم افزار nutritionist iv آنالیز شد. نمونه گیری از خون ناشتا و اندازه گیری وزن، قد و سطح فعالیت بدنی در ابتدا و انتهای مطالعه انجام گرفت. یافته ها: توزیع جنسیت، میانگین سن، وزن، دریافت روزانه انرژی، درشت مغذی ها، ریزمغذی های مرتبط با وضعیت آنتی اکسیدانی ، سطح فعالیت بدنی و متغیرهای بیوشیمیایی، در ابتدای مطالعه بین دوگروه تفاوت معنی داری نداشت. تفاوت معنی داری نیز در وزن، سطح فعالیت بدنی و دریافت غذایی روزانه، قبل و بعد از مطالعه در دو گروه دیده نشد. میزان ریشه کنی عفونت، سطح اینترلوکین-6 ( il-6 )، اینترلوکین-8 ( il-8 ) و ظرفیت تام آنتی اکسیدانی tac ( total antioxidant capacity ) بین دوگروه تفاوت معنی داری نداشت، در حالی که سطح پروتئین واکنش گر c باحساسیت بالا( hs-crp: high sensitivity c-reactive protein ) در گروه epa به طورمعنی دار کاهش داشت (02/0= p ). نتیجه گیری: 12هفته مکمل یاری با اسیدایکوزاپنتانوئیک، بر ریشه کنی عفونت هلیکوباکترپیلوری، سطح سرمی il-6 ، il-8 و tac تأثیر معنی داری نداشته و می تواند سطح hs-crp را کاهش دهد.