ترانسفکشن سلولهای کبدی بهوسیله dna کلون شده ویروس هپاتیت b و ارزیابی میزان رونویسی و بیان نشانگرهای اختصاصی ویروسی و ژنهای القا کننده اینترفرون
چکیده
هدف: با توجه به اینکه واکسن موثری علیه ویروس هپاتیت b(hbv) وجود دارد، شیوع جهانی عفونت با این ویروس کاهش چشمگیری پیدا نکرده است.hbv برخلاف بسیاری از ویروسهای بیماری زا در انسان قابلیت کشت در آزمایشگاه را ندارد. اما ترانسفکشن سلولهای کبدی با منشا انسانی بوسیله پلاسمید کد کننده ژنوم کامل hbv می تواند منجر به تولید ویروس عفونی گردد. در صورت راه اندازی و بهینه سازی کشت سلولی، تکثیر ژنوم ویروس در این سلولها را می توان با استفاده از pcr تشخیص داد، همچنین ترشح آنتی ژن سطحی ویروس بوسیله الایزا قابل اندازه گیری است. ژنهای القاء کننده اینترفرون(isgs) در پاسخ به درمانhbv با داروی اینترفرون آلفا بیان می شوند، در نتیجه اندازه گیری این ژنها می تواند در موارد عدم پاسخ دهی به این دارو موثر باشد. در نتیجه در مطالعات دارویی علاوه بر تشخیص اثر ماده مورد نظر بر شاخصهای ویروسی، با سنجش isg ها می توان اثر دارو را نیز در فعال سازی ایمنی ذاتی علیه hbvمورد بررسی قرار داد. مواد و روشها: در این مطالعه ترانسفکشن سلولهای کبدی huh-7 بوسیله پلاسمید pch-9/3091 انجام شد و سپس بیان hbsag و همچنین تولید mrna های ویروسی مورد بررسی قرار گرفتند. علاوه بر این با استفاده از آغازگرهای شناسایی کننده isg ها، روش شناسایی آنها راه اندازی و بهینه سازی شد. نتایج: سلولهای huh-7 از تکثیر hbv حمایت می کنند. انجام الایزا بر روی مایع رویی سلولها بیشترین میزان hbsag را در 72 ساعت پس از ترانسفکشن تایید می کند. با استفاده از آغازگرهایی که برای نواحی s و pg/pc طراحی شده، رونویسی و تکثیر ژنوم ویروس نشان داده شد. نتایج pcr با استفاده از پرایمرهای isg بر روی سلولهای ترانسفکت شده با پلاسمید ویروسی نشان داد که ممکن استhbv در بالا بردن میزان isg ها در سلولهای huh-7 نقشی نداشته باشد. نتیجهگیری: یافته ها نشان داد این سیستم می تواند راه حلی باشد در جهت مطالعه بر روی عملکرد ژنوم ویروس، آزمایش دارو ها و واکسنهای جدید و همچنین بررسی مکانیسم های مقاومتهای دارویی که در حال حاضر پاسخ به داروهای کنونی از جمله اینترفرون آلفا را با مشکل مواجه نموده است.