شناسایی استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متیسیلین با روش انتشار دیسک، تعیین mic و pcr برای ژن meca
چکیده
هدف: استافیلوکوکوس اورئوس از عوامل مهم عفونتهای شدید در بیمارستان و جامعه است. سویههای مقاوم به متیسیلین این باکتری شیوع و مرگ و میر بالا دارند. بنابراین برای درمان آنتیبیوتیکی و کنترل پخش عفونت لازم است که سویههای مقاوم به متیسیلین بهسرعت و دقت شناسایی شوند. در این تحقیق مقاومت به متیسیلین با روش انتشار دیسک، آگار دایلوشن و pcr برای ژن meca بررسی شد. مواد و روشها: 174 سویه استافیلوکوکوس اورئوس از نمونههای مختلف بالینی از سه بیمارستان آموزشی جدا شد. حساسیت آنتیبیوتیکی با روش انتشار دیسک تعیین شد و حداقل غلظت مهارکنندگی اگزاسیلین با آگار دایلوشن و pcr برای ژن meca با آغازگرهای اختصاصی انجام شد. نتایج: فراوانی سویههای مقاوم به متیسیلین با روش انتشار دیسک، آگار دایلوشن و pcr بهترتیب 50 درصد، 7/47 درصد و 2/48 درصد مشاهده شد و سویههای mec مثبت نسبت به آنتیبیوتیکهای آزمایش شده بسیار مقاومتر از سویههای mec منفی بودند. نتایج آگار دایلوشن، مقاومت سطح پایین به متیسیلین (حداقل غلظت مهارکنندگی کمتر از 64 میلیگرم در لیتر) را نشان داد. پراکندگی سویههای مقاوم به متیسیلین در سه بیمارستان مورد بررسی مشابه بود و اختلاف معنیدار بین حضور سویههای مقاوم به متیسیلین در نمونههای مختلف بالینی مشاهده نشد. نتیجهگیری: pcr بهترین روش برای شناسایی روتین سویههای مقاوم به متیسیلین است بهطوری که میتواند 24 ساعت قبل از سایر روشهای معمول سویههای مقاوم به متیسیلین را شناسایی کند.