شناسایی ویروس های آنفولانزا h۱n۱ فصلی و h۳n۲ به روشrt-pcr در همه گیری آنفولانزا در استان گلستان(سال ۱۳۸۸)
ساره ژند، s zhand msc of microbiology, school of medicine, golestan university of medical sciences, gorgan, iranدانشگاه علوم پزشکی گلستان علیجان تبرائی، a tabaraei assistant professor of virology, school of medicine, golestan university of medical sciences, gorgan, iranدانشگاه علوم پزشکی گلستان عبدالوهاب مرادی، a moradi assistant professor of virology, school of medicine, golestan university of medical sciences, gorgan, iranدانشگاه علوم پزشکی گلستان فاطمه فتوحی، f fotoohi assistant professor of virology, influenza research center, pasteur institute of iran, tehran, iranتهران ناعمه جاوید، n javid msc of microbiology, school of medicine, golestan university of medical sciences, gorgan, iranدانشگاه علوم پزشکی گلستان مسعود بازوری، m bazoori bsc of medical laboratory, school of medicine, golestan university of medical sciences, gorgan, iranدانشگاه علوم پزشکی گلستان احسان حاجی محمدی
چکیده
چکیده زمینه و هدف: ظهور آنفولانزای a جدید h1n1 با منشأ حیوانی که توانایی انتقال از انسان به انسان را داشته باشد، یکی از عوامل ایجاد نگرانی در رابطه با همه گیری آن شده است. در حال حاضر، ویروس های آنفولانزایی که فصلی میان انسان ها منتشر می شوند ویروس آنفولانزای a و زیرمجموعه هایh1n1,h3n2 و نیز ویروس آنفولانزای b می باشند. هدف از این مطالعه شناسایی زیرمجموعه h3n2 و نوع جدید h1n1 (فصلی)از بیماران مشکوک به آنفولانزا در زمان همه گیری آنفولانزا در سال 1388 استان گلستان بود. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی، تعداد 153 نمونه ترشحات تنفسی از بیماران با علائم حاد تنفسی در حین همه گیری آنفولانزا در سال 1388 استان گلستان گرفته شد. واکنش ترانس کریپتاز معکوس بر روی نمونه های rna ویروسی استخراج شده، انجام گرفت. واکنش زنجیره پلیمراز به منظور شناسایی زیرمجموعه های h1n1 فصلی و h3n2 با به کار گیری پرایمر های اختصاصی cdc صورت گرفت. یافته ها: در این مطالعه سن متوسط بیماران 59/16 سال بود که 1/45 درصد آنها زن و 9/54 درصد مرد بودند. در بین بیماران 13نفر(49/8%) آنها با زیرمجموعه h1n1 فصلی و 25 نفر (33/16%) با زیر مجموعه h3n2 از آنفولانزا a آلوده شده بودند. نتیجه گیری: میزان عفونت با زیرمجموعه های h1n1 فصلی و h3n2 در استان گلستان، مشابه با سایر مطالعات انجام شده در ایران می باشد ولی میزان آن نسبت به سایر مناطق دنیا کمتر است