تأثیر تلقیح داخل واژن پلاسمای مایع منی در میزان لانه گزینی و سقط زودرس جنین در بیماران تحت درمان به روش تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم

سریه سریه گل محمد لو، sariyeh golmahammad lou associate professor of obstetrics and gynecology, reproductive health research center, urmia university of medical sciences, urmia, iran.دانشیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات بهداشت باروری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (urmia university of medical sciences) معصومه معصومه حاج شفیعها، masomeh hagshafiha associate professor of obstetrics and gynecology, reproductive health research center, urmia university of medical sciences, urmia, iran.دانشیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات بهداشت باروری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (urmia university of medical sciences) زهرا زهرا یکتا، zahra yekta associate professor of community medicine , reproductive health research center, urmia university of medical sciences, urmia, iran.دانشیار گروه پزشکی اجتماعی، مرکز تحقیقات بهداشت باروری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (urmia university of medical sciences) سیما سیما اشنوئی، sima oshnouei m.sc. of epidemiology, reproductive health research center, urmia university of medical sciences, urmia, iran.کارشناس ارشد اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات بهداشت باروری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (urmia university of medical sciences) الهام الهام فیروزی، elham firoozi resident of obstetrics and gynecology, school of medicine, urmia university of medical sciences, urmia, iran.دستیار تخصصی زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (urmia university of medical sciences) سروین سروین پاشاپور، sarvin pashapoor medical student, school of medicine, urmia university of medical sciences, urmia, iran.دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (urmia university of medical sciences) یعقوب یعقوب دلدار

چکیده

مقدمه: مایع منی به عنوان عامل مشارکت کننده در آماده سازی آندومتر برای لانه گزینی جنین مطرح می باشد. این نظر در تضاد با باورهای سنتی است که پاسخ های ایمنی به آنتی ژن های مایع منی را مانع بارورسازی و ایجاد بارداری می دانند. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر تلقیح پلاسمای مایع منی در موفقیت روش درمانی تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم در درمان زوجین نابارور انجام شد. روش کار: این کارآزمایی بالینی در سال1390 بر روی 140 زوج نابارور تحت درمان با روش تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم در مرکز پژوهشی کلینیک نازایی و بهداشت تولید مثل کوثر شهر ارومیه انجام شد. افراد در دو گروه تلقیح پلاسمای مایع منی و بدون تلقیح قرار گرفتند. 30 تا 60 دقیقه قبل از انتقال جنین، نمونه منی از فریزر خارج و آماده تلقیح بعد از انتقال جنین گردید. سطح سرمی βhcg در روز 14 و سونوگرافی در هفته 6 تا 12 پس از انتقال جنین انجام شد و دو گروه از نظر پیامد های مورد بررسی با یکدیگر مقایسه شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری spss (نسخه 16) و آزمون کای اسکوئر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: دو گروه از نظر تعداد تخمک های به دست آمده، تعداد جنین های منتقل شده و گرید جنین های انتقال یافته تفاوت معنی داری با یکدیگر نداشتند (05/0p>). در بررسی میزان لانه گزینی بر اساس مثبت بودن نتیجه تست βhcg در دو گروه مورد مطالعه، نتایج تست در 18 نفر (5/25%) از بیماران گروه کنترل و 17 نفر (3/24%) از بیماران گروه مداخله مثبت بود که این تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود (1=p). در گروه کنترل 2 مورد (1/11%) سقط و در گروه مطالعه 3 مورد (7/18%) سقط مشاهده شد که دو گروه از نظر سقط زودرس تفاوت معنی داری نداشتند (5/0=p). نتیجه گیری: تلقیح پلاسمای مایع منی بر پیامدهای باروری در بیماران تحت درمان با تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم تأثیری ندارد.