بررسی تأثیر سه محلول ضدعفونیکننده septisurface، d.d.s.h و h۲o۲ بر آلودگی سطوح یونیت بخش ترمیمی دندانپزشکی
چکیده
مقدمه: با توجه به گزارش هایی که از آلودگی یونیت های دندانپزشکی، عوارض شناخته شده آن و اهمیت ضدعفونی سطوح دندانپزشکی مطرح است و به منظور مقایسه ضدعفونیکننده های رایج در ایران، تحقیق حاضر با هدف بررسی تأثیر سه محلول ضدعفونیکننده جدید بر آلودگی سطوح یونیت دندانپزشکی در بخش ترمیمی واحد دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تهران انجام شد. مواد و روشها: تحقیق حاضر با طراحی تجربی بر روی 9 یونیت بخش ترمیمی انجام گرفت. در این تحقیق ابتدا پیش از ضدعفونی نمونهگیری به صورت کاملاً تصادفی انجام و سپس سطوح مورد آزمایش به وسیله یکی از محلولهای سپتی سورفیس (septisurface)، آنیوس (d.d.s.h) و بایوسانی تایزر (h2o2) فعال شده ضدعفونی شد. سپس در سه زمان نمونهبرداری انجام و تعداد کلنی های رشد یافته شمارش گردید. باکتری های باقیمانده بعد از ضدعفونی به کمک تستهای اختصاصی شناسایی شدند. داده ها با استفاده از آزمون t زوجی و آنالیز واریانس یک طرفه تجزیه و تحلیل شد (05/0α=). یافته ها: این تحقیق نشان داد تمامی نمونه ها پیش از ضدعفونی دارای آلودگی باکتریایی بودند. استافیلوکوکوس اورئوس بیشترین فراوانی و استرپتوکوکوس پیوژن کمترین فراوانی را داشتند. این تحقیق نشان داد اختلاف معنی داری بین تعداد کلنی های باکتریایی قبل و بعد از ضد عفونی با هر یک از سه محلول ضد عفونیکننده وجود دارد (001/0>p)، ولی اختلاف معنی داری بین خاصیت ضدعفونی کنندگی سه محلول سپتی سورفیس، آنیوس و بایوسانی تایزرفعال شده برای باکتریهای گرم مثبت نسبت به هم وجود ندارد (05/0