بررسی سطح کنترل قندخون بیماران دیابتیک مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی زاهدان (ایران) در سال ۱۳۸۴
لیلا لیلا فرهاد ملاشاهی، leila farhadmolashahi assistant professor, dept of oral medicine, school of dentistry, zahedan university of medical sciences, zahedan, iranاستادیار گروه بیماریهای دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان حمیده حمیده کده، hamideh kadeh assistant professor, dept of oral & maxillofacial pathology, zahedan university of medical sciences, zahedan, iranاستادیار گروه آسیب شناسی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی زاهدان (zahedan university of medical sciences) شیرین شیرین سراوانی، shirin saravani assistant professor, dept of oral & maxillofacial pathology, zahedan university of medical sciences, zahedan, iranاستادیار گروه آسیب شناسی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی زاهدان (zahedan university of medical sciences) علیرضا علیرضا داشی پور، alireza dashipoor instructor, dept of nutrition & food sciense, school of medical, zahedan university of medical sciences, zahedan, iranمربی گروه علوم تغذیه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی زاهدان (zahedan university of medical sciences)
چکیده
مقدمه:در حال حاضر بیماری دیابت یکی از مشکلات اساسی در تمام کشورهای دنیا میباشد.با توجه به افزایش شیوع دیابت،دندانپزشکان نیز به عنوان عضوی از تیم بهداشتی در کشف موارد جدید دیابت و ارائه خدمات دندانی به این بیماران نقش بسزایی دارند.با توجه به اهمیت سطح کنترل قندخون در طرح درمان دندانپزشکی بیماران مبتلا به دیابت و ارتباط قوی بین بروز عوارض دهانی و سطح کنترل قندخون، این مطالعه با هدف بررسی سطح کنترل قندخون بیماران دیابتیک قبل از انجام اقدامات دندانپزشکی انجام گرفت. مواد و روشها: در این مطالعه توصیفی-تحلیلی، 100 بیمار دیابتیک مراجعه کننده به بخش بیماریهای دهان دانشکده دندانپزشکی زاهدان در طی ماههای اردیبهشت تا اسفند سال 1384 وارد مطالعه شدند. پس از آگاهی بیماران از مطالعه و اخذ رضایتنامه، یک نمونه خون وریدی جهت تعیین میزان hba1c از بیمار گرفته شد و با حفظ شرایط استاندارد به آزمایشگاه ارسال گردید. سپس سطح کیفی کنترل قندخون (خوب، متوسط و ضعیف) بیماران بر اساس میزان hba1c مشخص گردید. داده های بدست آمده با استفاده از آزمونهای آماری من ویتنی، کای دو، کروسکال والیس و t مستقل تجزیه و تحلیل آماری شدند. یافتهها:از 100 بیمار مورد مطالعه، 5% دارای سطح کنترل قند عالی (6%hba1chba1c>9%) بودند. آزمونهای آماری رابطه معنیداری را بین سن، جنس، سطح تحصیلات، شغل، طول مدت بیماری و میزان hba1c نشان ندادند ولی بین نوع داروی مصرفی و میزان hba1c ارتباط آماری معنیداری وجود داشت (008/0p=). نتیجه گیری:بیماران دیابتیک ممکن است دارای سطح کنترل قندخون مناسبی نباشند، که در این صورت نیاز به تغییر طرح درمان دندانپزشکی وجود دارد. بنابراین دندانپزشک باید از سطح کنترل قندخون بیماران قبل از انجام درمان دندانپزشکی مطلع باشد.
مقدمه:در حال حاضر بیماری دیابت یکی از مشکلات اساسی در تمام کشورهای دنیا میباشد.با توجه به افزایش شیوع دیابت،دندانپزشکان نیز به عنوان عضوی از تیم بهداشتی در کشف موارد جدید دیابت و ارائه خدمات دندانی به این بیماران نقش بسزایی دارند.با توجه به اهمیت سطح کنترل قندخون در طرح درمان دند
مقدمه: نتایج مطالعات مربوط به عوارض و کنترل دیابت، به طور واضح ثابت کردهاند که کنترل متابولیکی خوب و آموزش کافی میتوانند پیامد بالینی افراد دیابتی را بهبود بخشند. آموزش بیمار به عنوان یک بخش اساسی از کنترل دیابت محسوب میشود. مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان تأثیر آموزش بر ارتقای
مقالهمجله دیابت و متابولیسم ایرانسکینه رخشنده رو، معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی محتشم غفاری، گروه آموزش بهداشت و خدمات بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان علیرضا حیدرنیا، گروه آموزش بهداشت، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس اسدالله رجب
مقدمه: نتایج مطالعات مربوط به عوارض و کنترل دیابت، به طور واضح ثابت کرده اند که کنترل متابولیکی خوب و آموزش کافی می توانند پیامد بالینی افراد دیابتی را بهبود بخشند. آموزش بیمار به عنوان یک بخش اساسی از کنترل دیابت محسوب می شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان تأثیر آموزش بر ارتقای
مقالهمجله دانشکده دندانپزشکی مشهدفاطمه فاطمه اربابی کلاتی، fatemeh arbabikalati assistant professor, dept of oral medicine, dental school, zahedan university of medical sciences, zahedan, iranاستادیار گروه بیماری های دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان عباسعلی عباسعلی نیازی، abbasali niazi assistant professor, dept of general pathology, medical school, zahedan university of medical sciences, zahedan, iran.استادیار گروه آسیب شناسی عمومی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی زاهدانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی زاهدان (zahedan university of medical sciences) جواد جواد سرآبادانی، javad sarabadani assistant professor, dept of oral medicine, school of dentistry and dental research center of mashhad university of medical sciences, mashhad, iranاستادیار گروه بیماری های دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهدسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی زاهدان (zahedan university of medical sciences) وحیده وحیده ساجدی
مقدمه:نقایص خونی به نظر می رسد یک عامل اتیولوژیک در برخی از بیماران دارای استئوماتیت افتی عودکننده باشد. هدف از این مطالعه تعیین سطح سرمی آهن، فریتین و روی در بیماران مبتلا به استوماتیت آفتی عودکننده مراجعه کننده به بخش بیماری های دهان دانشکده دندانپزشکی زاهدان بود. مواد و روش ها
مقدمه:نقایص خونی به نظر می رسد یک عامل اتیولوژیک در برخی از بیماران دارای استئوماتیت افتی عودکننده باشد. هدف از این مطالعه تعیین سطح سرمی آهن، فریتین و روی در بیماران مبتلا به استوماتیت آفتی عودکننده مراجعه کننده به بخش بیماری های دهان دانشکده دندانپزشکی زاهدان بود. مواد و روش ها
مقالهفصلنامه علوم پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد پزشکی تهرانروشنک بیات ماکو، roshanak bayatmakoo department of biochemistry, tabriz branch, islamic azad university, tabriz, iranدانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز ،گروه بیوشیمی، دانشکده پزشکی، تبریز، ایران امیر منفردان، amir monfaredan department of hematology, tabriz branch, islamic azad university, tabriz, iranدانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، گروه هماتولوژی، دانشکده پزشکی، تبریز، ایران نسرین بارگاهی، nasrin bargahi department of genetics, marand branch, islamic azad university, marand, iranدانشگاه آزاد اسلامی، واحد مرند، گروه ژنتیک، مرند، ایران هایده مبین
سابقه و هدف: پاروکسناز آنزیمی مرتبط با hdl است که آنها را در مقابل پراکسیداسیون محافظت کرده و نقشی حیاتی در آترواسکلروز بر عهده دارد. جابجایی دو طرفه 192q>r این ژن و ارتباط آن با آترواسکلروز در مطالعات متعددی به خوبی تشخیص داده شده است. بنابر این، در این مطالعه نقش پلی مورفیسم ژن