ارائه الگوئی برای پیش بینی روند مرگ ناشی از سوانح ترافیکی در ایران
ایاد بهادری منفرد، ayad bahadori monfared department of epidemiology, faculty of health, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranگروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی حمید سوری، hamid soori safety promotion and injury prevention research center, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranمرکز تحقیقات ارتقاء ایمنی و پیشگیری از سوانح جاده ای، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی یدالله محرابی، yadollah mehrabi deputy of research and technology, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranگروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی محمد رحمتی رودسری، mohammad rahmati roudsar faculty of rahvar, police university, tehran, iranمعاونت تحقیقات و فناوری، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی علیرضا اسماعیلی، alireza esmaili 4 faculty of rahvar, police university, tehran, iranدانشکده راهور، دانشگاه علوم انتظامی مسعود صالحی، masoud salehi faculty of management and information, tehran university of medical sciences, tehran, iranدانشکده مدیریت و اطلاع رسانی، دانشگاه علوم پزشکی تهران علی دل پیشه
چکیده
چکیده سابقه و هدف: با توجه به نگرانی ها و دغدغه ها و عوارض شناخته شده سوانح ترافیکی، تاکنون الگوی واقع بینانه ای برای پیش بینی مرگ و میر ناشی از حوادث ترافیکی دست کم در ایران صورت نگرفته است. هدف مطالعه حاضر ارائه یک الگوی عملی و پایا برای پیش بینی روند مرگ و میر ناشی از حوادث ترافیکی برای یک دوره دو ساله می باشد. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی تمام مرگ های ناشی از حوادث ترافیکی در فاصله سالهای 1383 تا 1389 مورد آنالیز قرار گرفت. برای تعیین روند مرگ در کشور از مدلهای سری زمانی باکس و جینکینز استفاده شد. مرگ ناشی از سوانح ترافیکی برای سالهای 1390و 1391 پیش بینی و سپس با آمار واقعی در 9 ماه اول سال 1390 مقایسه شد. یافته ها: برای سال1390، 21548 (95%ci ,15426- 27669) مورد مرگ مرتبط با سوانح ترافیکی با رشد منفی 32/7 درصد نسبت به سال 1389 پیش بینی شد. همچنین برای سال 1391 تعداد 20404 (95%ci ,9914- 30893) مورد مرگ ناشی از سوانح ترافیکی با رشد منفی 31/5 درصد نسبت به سال 1390 برآورد گردید. نتیجه گیری: توجه به نتایج واقعی بدست آمده تا پایان دی ماه سال 1390، در مقایسه با نتایج پیش بینی شده طبق مدل برازش داده شده به سری زمانی نشان می دهد که درستی پیش بینی مدل انتخابی، 93 درصد می باشد که میزان قابل قبولی می باشد
چکیده سابقه و هدف: با توجه به نگرانیها و دغدغهها و عوارض شناخته شده سوانح ترافیکی، تاکنون الگوی واقع بینانهای برای پیش بینی مرگ و میر ناشی از حوادث ترافیکی دست کم در ایران صورت نگرفته است. هدف مطالعه حاضر ارائه یک الگوی عملی و پایا برای پیش بینی روند مرگ و میر ناشی از حوادث تر
مقاله۲۰۲۱بيمه سلامت ايرانمحمود کاظمیان، محمد مسکرپور امیری
مقدمه: پیشبینی روند تغییرات مخارج سلامت در ایران، میتواند زمینه لازم برای کنترل و مدیریت هزینه های سلامت و ایجاد یک رشد برنامهریزی شده و متعادل در هزینهها را فراهم نماید. هدف از مطالعه حاضر پیشبینی روند رشد مخارج سلامت در ایران تا سال 1404 بود. روش بررسی: پژوهش حاضر یک پژوهش توصی
پیش بینی های مرگ ومیر از دو طریق انجام می شود: یکی پیش بینی غیرمستقیم و از طریق پیش بینی امید به زندگی و سپس تبدیل آن به نرخ مرگ ویژه سنی و دوم پیش بینی مستقیم نرخ های مرگ ومیر. در رویکرد اول معمولاً چنین تصور می شود که در دوره پس از گذار (که معمولاً سطحی بالاتر از 70 سال برای ام
زمینه و هدف: هدف از انجام این تحقیق، بررسی شدت ذرات معلق و بیماری های ناشی از آن در ساکنین منطقه و ارزیابی ریسک جمعیتی در شهر سنندج می باشد. روش بررسی: ابتدا اطلاعات مربوط به غلطت ذرات معلق در سال های آماری(2012- 2013) 1391 از اداره محیط زیست سنندج گرفته شد.در بررسی میدانی نیز ان
مقدمه و اهداف: در میان بیماریهای غیر واگیر، بیمارهای ناشی از غدد، تغذیه و متابولیک بهخصوص در کشورهای درحالتوسعه در دهههای اخیر رشد فزایندهای داشتهاند. لذا این مطالعه با هدف بررسی و پیشبینی روند مرگ ناشی از این گروه بیماریها، در ایران انجامشده است. روش کار: جمعیت مطالعه،
هدف:ارزیابی شدت تروما یک مقیاس کمی قابل اندازه گیری میباشد. از چندین سال پیش، مقیاسهای مختلفی برای تعیین شدت تروما در بیماران ترومایی به کار گرفته شده است. بررسی و پیش بینی سریع شدت تروما، تعیین پیش آگهی میزان مرگ و میر و بقای احتمالی موجب ارائه درمان بهنگام و بهتر میگردد. لذا