بررسی آنتی بادی هپاتیت b و عوامل همراه آن در کارکنان یکی از بیمارستان های تهران در سال ۱۳۸۹
چکیده
چکیده سابقه و هدف: با توجه به کاهش antihbs با گذشت زمان و نیز شیوع بالای تماس با سر سوزن در بیمارستان ها که منجر به دریافت بی مورد واکسن و ایمونوگلوبولین می گردد، این تحقیق به منظور تعیین سطح antihbs خون کارکنان بیمارستان خاتم-الانبیا در سال 1389 انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، 530 نفر از کارکنان بیمارستان بررسی شدند. با استفاده از کیت آزمایشگاهی microwen elisa و به روش آنزیمی ایمونواسی در محیط جامد و به کمک آنزیم نشان دار، سطح سرمی anti hbs تیتر شد و میزان واقعی آن برآورد و نقش عوامل همراه با آزمون کای دو و e- test مورد قضاوت آماری قرار گرفت. آنتی بادی بیشتر از miu/ml 10، پاسخ مناسب به واکسن در نظر گرفته شد. یافته ها: 78 نفر (7/14 درصد) میزان آنتی بادی کمتر از حد طبیعی، 229 نفر (2/43 درصد) پاسخ دهی پایین و 223 نفر (1/42 درصد) آنتی بادی بالاداشتند. میانگین میزان آنتی بادی در 27 نفری که واکسن دریافت نکرده بودند 5/9، در 7 نفری که یک بار واکسن گرفتند 6/86 و در 32 نفری که دو بار واکسن گرفتند 160، در 276 نفری که سه بار واکسن زدند 192 و در 58 نفری که بیش از سه بار واکسن گرفتند 321 بود (001/0=p). نتیجه گیری: واکسن تجویزی به کارکنان بیمارستانی مطالعه ما از سطح ایمنی زایی قابل قبولی برخوردار است. به نظر می رسد افزایش بیشتر از سه بار واکسن هپاتیت b در کارکنان مراکز بهداشتی درمانی با سطح بالاتری از آنتی بادی هپاتیت b همراه باشد