میزان حساسیت سامانه های گرایش و بازداری رفتاری در افراد سوءمصرف کننده مواد، سیگاری و سالم
چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی سطح حساسیت سامانه گرایش و بازداری رفتاری، به عنوان یک عامل سببساز احتمالی در گرایش به سوءمصرف مواد بود. بدینصورت که تفاوت میان سطح حساسیت سیستم فعالیت رفتاری (bas) و سیستم بازداری رفتاری (bis) در سه گروه افراد سوءمصرفکننده مواد و دو گروه گواه سیگاری و بهنجار بررسی شد. روش: در پژوهش علی- مقایسهای حاضر سطح حساسیت سامانههای گرایش و بازداری رفتاری سه گروه افراد سوءمصرفکننده مواد (43 نفر)، سیگاری (45 نفر) و سالم (55 نفر) با کاربرد مقیاسهای bis/bas مقایسه شد. دادهها به روش خیدو، تحلیل واریانس یک راهه، تحلیل واریانس چندمتغیره و آزمون های تعقیبی تحلیل شدند. یافتهها: نمرههای خردهمقیاس bas دو گروه سوءمصرفکننده مواد و سیگاری بالاتر از نمرههای افراد سالم بود (05/0≥p)، ولی دو گروه سوءمصرفکننده مواد و سیگاری تفاوتی از این نظر نداشتند. در خرده مقیاس bis نمرههای گروه سیگاری بالاتر از دو گروه دیگر بود (05/0≥p). نتیجهگیری: افراد سوءمصرفکننده مواد و سیگاری نسبت به افراد سالم، bas حساستری دارند و این امر آنها را نسبت به رفتارهای گرایشی مستعد میکند. این یافتهها همسو با نظریه حساسیت به تقویت گری، مبنی بر رابطه bas، رفتارهای گرایشی و سوءمصرف مواد است.