مهارت حل مسأله اجتماعی در دانش آموزان دچار ناتوانی یادگیری
چکیده
چکیدهمقدمه: این پژوهش با هدف مقایسه برخی ویژگی های مهارت حل مسأله اجتماعی در دانش آموزان دارای ناتوانی یادگیری و دانش آموزان عادی دبستانی شهر تهران انجام شده است. روش: 60 دانش آموز (30 نفر در هر گروه) از پایه های سوم، چهارم و پنجم دبستان شهر تهران بررسی شدند. گروه مبتلا به ناتوانی یادگیری به روش نمونه گیری در دسترس و گروه عادی به روش تصادفی خوشه ای انتخاب و از نظر متغیرهای سن، جنس، پایه تحصیلی و بهره هوشی همتاسازی شدند. داده ها به کمک مصاحبه با آموزگار، پرونده دبستان یا درمانگاه، آزمون ماتریس های پیشرونده ریون کودکان و آزمون موقعیت های مبهم اجتماعی به صورت مصاحبه انفرادی به دست آمد. داده ها به کمک آزمون های آماری t مستقل و خی دو تحلیل شدند.یافته ها: دو گروه در هدف حل مسأله، احساس ناخوشایند نسبت به همسال و ادراک خودکارآمدی در اثبات قدرت و توانمندی با یکدیگر تفاوت آماری معنی دار داشتند. نتیجه گیری: کودکان دارای ناتوانی یادگیری در موقعیت های حل مسأله اجتماعی، هدف های اجتماع گرایانه که مهم ترین آن ها حل مسأله می باشد را دنبال نمی کنند و هدف های اجتماعی و ادراک خودکارآمدی آن ها در راستای پاسخ های رفتاری کناره گیری یا پرخاشگری است.