رتبه بندی عملکرد hse شرکت های گاز با استفاده از تکنیک تصمیم گیری چند شاخصه
چکیده
زمینه و هدف : صنایع نفت و گاز با توجه به کیفیت و کمیت مواد خام، بینابینی و محصولات جانبی و نهایی، همچنین دارابودن سه مشخصه پیچیدگی بالا، قابلیت انعطاف پایین و آسیبپذیری زیاد از دیدگاه hse جزء صنایع بحرانی محسوب شده و بروز یک حادثه در آن میتواند از جنبههای انسانی، زیست محیطی و اقتصادی فاجعهبار باشد. هدف اصلی از این پژوهش ارزیابی کمی شرکتهای گاز از لحاظ وضعیت عملکرد سیستم مدیریت hse و رتبهبندی آنها به کمک روش تصمیمگیری چند شاخصه بود تا بدین وسیله ضمن نمایان ساختن نکات ضعف و قوت هر یک، انگیزه لازم برای رقابت و ارتقای هر چه بیشتر سطح مدیریت hse آنها فراهم گردد. روش بررسی: در این تحقیق ضمن بازدیدهای میدانی متعدد از واحدهای مختلف تابعه شرکت ملی گاز ایران، مشاهده فرآیندها و مصاحبه با مدیران و افراد با تجربه در زمینه hse کلیه پارامترهای دخیل در امور ایمنی، بهداشت و محیطزیست آنها شناسایی و طبقهبندی گردید. در گام بعدی شاخصهای سختی کار در این واحدها تعیین گردید. سپس با استفاده از روش topsis نسبت به وزندهی و امتیازبندی پارامترهای مذکور اقدام گردید و در نهایت 4 شرکت عمده و مادر انتقال گاز، پالایشگاه، گاز استانی و مهندسی و توسعه که هر یک واحدهای فرآیندی متعددی را در زیرمجموعه خود دارند، ارزیابی کمی شدند. یافتهها: نتایج این بررسی جامع نشان داد که شرکتهای گاز استانی، مهندسی و توسعه، انتقال گاز و پالایشگاه به ترتیب حایز امتیازهای 74/0، 55/0، 40/0 و 19/0 از یک گردیدند. بحث و نتیجهگیری: در این تحقیق به منظور مقایسه عملکرد شرکتهای گاز 29 شاخص(23 شاخص hse و 6 شاخص سختیکار) تدوین گردید و از روش topsis (یکی از روشهای تصمیم گیری چند شاخصه) به منظور رتبه بندی شرکتهای مذکور استفاده گردید.