ارزیابی متغیر های فضایی زمانی و نیروی عکس العمل زمین هنگام راه رفتن در بیماران پارکینسون و افراد سالم
چکیده
مقدمه: بیماری پارکینسون با ناهنجاریهای حرکتی از جمله تغییر الگوی راه رفتن همراه است. هنوز اطلاعات موجود در زمینه ویژگیهای کینتیکی راه رفتن در این بیماران ناکافی است. هدف این تحقیق ارزیابی ویژگی های فضایی-زمانی و نیروی عکس العمل زمین هنگام راه رفتن در بیماران پارکینسون و مقایسه آن با افراد سالم بود. مواد و روش ها: تعداد 14 مرد مبتلا به بیماری پارکینسون با دامنه سنی 50 تا 75 ساله و 16 مرد سالم با دامنه سنی مشابه مورد مطالعه قرار گرفتند. با استفاده از یک سیستم تحلیل حرکتیvicon (100 hz) با چهار دوربین سری t و دو دستگاه صفحه نیروی kistler (1000 hz) متغیر های فضایی زمانی و نیروی عکس العمل زمین در مرحله استقرار راه رفتن اندازهگیری شدند. بعد از حذف نویز و پردازش دادهها برای تحلیل آماری از آزمون independent t-test در محیط نرم افزار spss-19 و 05/0 ). بحث: کاهش سرعت راه رفتن و افزایش فاز حمایت دوگانه در افراد پارکینسون ناشی از نوعی انطباق سیستم عصبی-عضلانی برای جبران ضعف تعادل باشد. قله دوم نیروی عکس العمل عمودی (fz3) با نیروهای عکسالعمل عقبی-جلویی (پیش برنده) ارتباط مستقیم دارد و کاهش این نیروها در بیماران پارکینسون ممکن است به دلیل کاهش سرعت راه رفتن باشد. البته راه رفتن آهسته در دراز مدت ممکن است خود موجب ضعف عضلانی گردد.