مقایسهء مهارت تعریف واژه بین کودکان تک زبانه و دوزبانهء دارای آسیب ویژهء زبانی
چکیده
زمینه و هدف: این پژوهش برای بررسی مهارت تعریف واژه بین کودکان تکزبانه و دوزبانهء دارای آسیب ویژه زبانی (specific language impairment: sli) طراحی شده است. با این مقایسه میتوان تأثیر دوزبانگی در آسیب ویژهء زبانی و فرضیه ظرفیت محدود پردازش (lpc: limited processing capacity) را مورد بررسی قرار داد. روش بررسی: در این پژوهش 6 کودک 7 تا 8 ساله، دوزبانهء ( فارسی-آذری) و 6 کودک تکزبانه (فارسیزبان) دارای آسیب ویژهء زبانی از لحاظ مهارت تعریف واژه بررسی شدند. داشتن تأخیر زبانی (بیش از یک سال)، نداشتن مشکلات شنوایی، بینایی و هوشی از معیارهای ورود به پژوهش بودند. برای تشخیص آسیب از آزمون رشد زبانی، آزمون آسیب ویژه زبانی و برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون منویتنی و ویلکاکسون استفاده گردید. یافتهها: نتایج آزمون نشان داد بین کودکان تکزبانه و دوزبانهء مبتلا در جنبهء ساختاری و محتوایی تفاوت معناداری وجود ندارد (394/0= p). در جنبهء ساختاری مهارت تعریف واژه بین زبان فارسی و آذری کودکان مبتلای دوزبانه تفاوت معنادار وجود دارد (02/0= p) اما در جنبهء محتوایی تفاوت معناداری وجود ندارد (17/0= p) . نتیجهگیری: عدم وجود تفاوت معنادار در جنبهء ساختاری و محتوایی تعریف واژه بین کودکان تکزبانه و دوزبانهء میتواند دلیلی بر رد نظریه ظرفیت پردازش محدود (limited processing capacity: lpc) باشد. کلید واژهها : آسیب ویژهء زبانی، دوزبانه، تکزبانه، مهارت تعریف واژه