مقایسه طرح واره های ناسازگار اولیه و سبک زندگی در بیماران افسرده، مولتیپل اسکلروزیس و عادی
چکیده
زمینه: هدف این مطالعه مقایسه طرح وارههای ناسازگار اولیه و سبک زندگی در بیماران افسرده، مولتیپل اسکلروزیس و عادی بود. روشها: این پژوهش علی- مقایسهای است. نمونه پژوهش شامل 20 بیمار افسرده و 20 بیمار اماس بود که به روش نمونهگیری در دسترس از بین افراد مراجعه کننده به مطب روانپزشکان و روانشناسان شهرستان خرم آباد انتخاب شده بودند. همچنین 20 فرد عادی نیز به شیوه همتاسازی انتخاب شدند. برای جمع آوری دادهها از مقیاس طرح واره یانگ – فرم کوتاه (ysqsf)، مقیاس افسردگی بک (bdi-ii)، مقیاس وضعیت گسترش یافته ناتوانی (edss) و مقیاس اصلی آدلری برای موفقیت بینفردی (نسخه بزرگسالان) استفاده شد. دادههای جمعآوری شده به روش تحلیل واریانس چندمتغیری (manova) و آزمون تعقیبی شفه مورد تحلیل آماری قرار گرفت. یافتهها: بر اساس نتایج حاصل از آزمون مانوا، طرح وارههای ناسازگار اولیه و سبک زندگی در بین بیماران افسرده، بیماران اماس و افراد عادی متفاوت بود (001/0≥p). همچنین نتایج نشان داد که در کلیه مؤلفههای سبک زندگی به جز تعلق- علاقه اجتماعی، کنار آمدن، مسئولیت پذیری، کوشش برای رسیدن به کمال و ملایمت میانگین نمرات گروه بیماران افسرده و بیماران اماس به طور معناداری بیشتر از گروه افراد عادی است. نتیجهگیری: میزان طرح وارههای ناسازگار اولیه و سبک زندگی ناسالم در بیماران افسرده و مولتیپل اسکلروزیس بالا بوده و میتواند سلامت آنان را به مخاطره اندازد. لذا ارایه آموزشهای مناسب جهت مقابله یا سازگاری با این علایم در بیماران مولتیپل اسکلروزیس و افسرده ضروری به نظر میرسد.