فراوانی ژنوتیپ های بتالاکتاماز طیف گسترده ctx-m در ایزوله های سودوموناس آئروژینوزای جداشده از بیمارستان های کرمانشاه (۹۳-۱۳۹۲)
چکیده
زمینه: سودوموناس آئروژینوزا (pseudomonas aeruginosa) یکی از عوامل مهم عفونتهای فرصت طلب است. عفونت ایجادشده به وسیله سودوموناس آئروژینوزا اغلب شدید و تهدیدکننده بوده و درمان آن به دلیل حساسیت محدود به عوامل ضدمیکروبی و کسب مقاومت در حین درمان، مشکل است. هدف از مطالعه حاضر، تعیین مقاومت آنتیبیوتیکی و فراوانی ژنهای بتالاکتاماز طیف گسترده ctx-m در ایزولههای سودوموناس آئروژینوزای جداشده از بیمارستانهای کرمانشاه در سال 93-1392 بود. روش ها: تعداد 60 ایزوله سودوموناس آئروژینوزا از نمونههای سوختگی، ادرار، ترشحات ریه و دیگر نمونهها از بیمارستان های بزرگ شهر کرمانشاه جدا شد. مقاومت آنتیبیوتیکی ایزولهها طبق استاندارد clsi و با روش دیسک دیفیوژن تعیین شد. وجود ژنهای ctx-m با pcr مشخص و داده های حاصل از نظر آماری تحلیل شد. یافته ها: در این مطالعه بیشترین میزان مقاومت آنتیبیوتیکی نسبت به کاربنی سیلین و کم ترین میزان نسبت به جنتامیسین بود. نتایج به دست آمده از pcr نشان داد که به ترتیب 13 ایزوله (6/21%) دارای ژن ctx-m، 3 ایزوله (5%) دارای ژن ctx-m 1 ، 2 ایزوله (3/3%) دارای ژنctx-m 2 و 3 ایزوله (5%) دارای ژن ctx-m 3 هستند. نتیجهگیری: نتایج این مطالعه بیانگر درصد مقاومت بالای آنتی بیوتیکی در میان ایزوله های سودوموناس آئروژینوزا می باشد. از طرفی شیوع ژن های ctx-m در میان ایزوله ها، به ویژه ایزوله های ناشی از زخم سوختگی در کرمانشاه بالا است و می تواند به گسترش مقاومت در این باکتری منجر شود.