مقایسه ی تأثیر کرم عسل و فنی توئین بر بهبود زخم اپی زیاتومی در زنان نخست زا
چکیده
مقدمه: اپیزیاتومی، شایع ترین عمل جراحی در مامایی است که مانند هر زخم دیگری می تواند دچار عفونت یا تأخیر در ترمیم شود. لذا مطالعه ی حاضر با هدف بررسی مقایسه ی تأثیر کرم عسل و فنیتوئین بر بهبود زخم اپیزیاتومی در زنان نخستزا انجام شد. مواد و روشها: این تحقیق به روش کارآزمایی بالینی تصادفی شده ی دو سو کور و روی 120 زن نخستزای (40 نفر در سه گروه کرم فنیتوئین، کرم عسل و دارونما) مراجعه کننده به بیمارستان تأمین اجتماعی شهرستان کاشان انجام گردید. پس از زایمان و انجام اپیزیاتومی، مادران به مدت 10 شب و شبی یکبار، یک بند انگشت از کرم تجویزشده را در ناحیه ی بخیه ها استفاده می کردند. ابزارها شامل پرسش نامه ی اطلاعات دموگرافیک و مامایی، فرم مقیاس ریدا و فرم عوارض دارو بود. ارزیابی بهبود زخم با استفاده از مقیاس ریدا در 24 ساعت اول، روز هفتم و چهاردهم پس از زایمان صورت گرفت. جهت تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون های آنالیز واریانس یک طرفه، کروسکالوالیس، منویتنی و کای دو استفاده شد. مطالعه ی حاضر با اخذ رضایت نامه کتبی از نمونه ها انجام گردید. یافته ها: در 24 ساعت اول پس از زایمان، سه گروه از نظر امتیاز بهبود بر اساس نمره ی ریدا تفاوتی نداشتند. در روز هفتم پس از زایمان، بین سه گروه اختلاف معناداری مشاهده شد (011/0 p= ). امتیاز بهبود در گروه عسل (9/93%) نسبت به دارونما (9/78%) کمتر بود (005/0 p= ) که نشان دهنده ی بهبود بهتر زخم است. بین گروه فنیتوئین (5/91%) با عسل و دارونما تفاوت معنی داری مشاهده نشد. در روز چهاردهم پس از زایمان، بین سه گروه از نظر امتیاز بهبود، تفاوت معنی داری مشاهده نشد . نتیجه گیری : نتایج نشان داد که عسل و فنیتوئین، هردو بر درمان زخم اپیزیاتومی مؤثرند؛ اما به نظر می رسد تأثیر کرم عسل در بهبود زخم اپیزیاتومی بیشتر از کرم فنیتوئین و دارونما باشد.