مقایسه تأثیر ژل لیدوکایین و استنشاق رایحه اسطوخدوس بر شدت درد ناشی از ورود سوزن در فیستول شریانی وریدی در بیماران همودیالیزی
چکیده
مقدمه: بیماران تحت همودیالیز مکرراً درد و اضطراب ناشی از ورود سوزن به فیستول شریانی وریدی را تجربه می کنند. استفاده از روش های مناسب در تسکین درد این بیماران از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. هدف از این مطالعه مقایسه تأثیر ژل لیدوکایین و استنشاق رایحه اسطوخدوس بر شدت درد ناشی از ورود سوزن در فیستول شریانی وریدی بیماران تحت همودیالیز بود. مواد و روش ها: در این مطالعه کار آزمایی بالینی قبل و بعد روی 40 بیمار تحت همودیالیز با روش نمونه گیری هدفمند شرکت داشتند. شدت درد در سه مرحله بدون هیچ گونه مداخله ای، بعد از استفاده از ژل لیدوکایین و پس از استنشاق اسطوخدوس طی سه جلسه متناوب همودیالیز اندازه گیری شد. مقیاس دیداری درد برای سنجش شدت درد بیماران بلافاصله پس از سوزن زدن در فیستول شریانی وریدی بکار رفت. داده ها با نرم افزار spss ویرایش 16 و آزمون آماری repeated anova مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین نمره درد در سه مرحله بدون هیچ مداخله، استفاده از ژل لیدوکایین و استنشاق رایحه اسطوخدوس به ترتیب 1.94±5.54، 1.46±3.81 و 2±2.34 بود. بین نمره درد قبل و بعد از استعمال ژل لیدوکایین (0.001˂p) و بین نمره درد قبل و بعد از استنشاق رایحه اسطوخدوس اختلاف معنادار وجود داشت (0.001˂p). اما بین نمره درد استفاده از ژل لیدوکایین و رایحه اسطوخدوس اختلاف معنادار وجود نداشت (p꞊0.236). نتیجه گیری: سوزن زدن به فیستول شریانی وریدی باعث ایجاد درد متوسط در بیماران تحت همودیالیز می شود. استنشاق رایحه اسطوخدوس به اندازه ژل لیدوکایین در کاهش شدت این درد مؤثر است؛ بنابراین، توصیه می شود که پرستاران از این روش تکمیلی تسکین درد بجای روش های دارویی استفاده کنند.