مقاله

شیوع ژنوتیپ های icea هلیکوباکتر پیلوری جدا شده از بیماران مبتلا به زخم معده شهرستان ساری در سال ۱۳۸۸

امین طالبی بزمین ابادی، amin talebi bezmin abadi اشرف محبتی مبارز، ashraf mohabati mobarez ترنگ تقوایی، tarang taghvaei

چکیده

زمینه و هدف: در جوامع غربی ژن icea هلیکوباکتر پیلوری به عنوان یک مارکر ژنتیکی مرتبط با زخم معده گزارش شده است. هدف از این مطالعه، بررسی شیوع ژنوتیپ های icea هلیکوباکتر پیلوری و ارتباط آن با زخم معده در ایران بوده است. مواد و روش‎ها: پژوهش حاضر با روش مشاهده ای بر روی 75 نفر بیمار انجام شده است. نمونه های بیوپسی بیماران جهت حضور هلیکو باکتر پیلوری با تست اوره آز، ژن glmm و کشت تایید و تغییرات آللیک ژنوتیپ های 1icea و 2icea نیز با pcr تعیین شدند. یافته‎ها: در این مطالعه دو الل 1icea و 2icea در بیماران مبتلا به زخم معده شناسایی شدند. ژنوتیپ 1icea (64 درصد) فراوانی بالاتری نسبت به از ژنوتیپ 2icea (3/21 درصد) داشت. سویه های 1icea بیشتر در بیماران دارای زخم معده مشاهده شدند. در این پژوهش هیچ گونه ارتباط معنی داری بین ژنوتیپ های icea با عواقب کلینیکی بعد عفونت مشاهده نشد(71/0p=). نتیجه گیری: این مطالعه ارتباط معنی دار دو طرفه ای را بین ژنوتیپ های icea و وقوع بیماری زخم معده (pud) را تایید می کند. نتایج حاکی از آنست که ژن 1icea می تواند به عنوان یک مارکر قابل اطمینان در پیش گویی عواقب کلینیکی عفونت هلیکوباکتر پیلوری مورد استفاده قرار گیرد. لذا تحقیقات بیشتر invitro و invivo برای رسیدن به یک توافق عمومی در این مورد ضروری به نظر می رسد.

اسناد مشابه