رسانه ملی و ارتقاء سرمایه اجتماعی جوانان
چکیده
مقاله حاضر با هدف تحلیل اثرات تماشای کانالهای تلویزیون داخلی (سیمای جمهوری اسلامی ایران) بر سرمایه اجتماعی و ابعاد و مولفههای آن نزد جوانان و برخی متغیرهای رسانهای اثرگذار بر این رابطه مانند میزان مصرف رسانهای، با استفاده از چارچوب نظری حاکم بر نظریه کاشت و نظریه استفاده و رضامندی به نگارش درآمده است. در پژوهش حاضر میزان سرمایه اجتماعی افراد با میزان استفاده آنان از کانالهای تلویزیون داخلی و برخی متغیرهای زمینهای مانند جنسیت، محل سکونت خانواده، طبقه اجتماعی، رشته و مقطع تحصیلی دانشجویان و میزان مصرف رسانهای، الگوی مصرف رسانهای، میزان اعتماد رسانهای، میزان احساس ترغیب به مشارکت اجتماعی از سوی رسانههای جمعی، میزان احساس آگاهیبخشی رسانه های جمعی و نوع مصرف رسانهای براساس ترجیح مصرف تلویزیون یا ماهواره در ارتباط قرار داده شده است. بر اساس نتایج تحقیق افرادی که از نظر الگوی مصرف رسانهای، دارای مصرف کیفی میباشند از سرمایه اجتماعی بالاتری در مقایسه با افرادی که دارای مصرف عامیانه هستند، برخوردار میباشند. پاسخگویان تحقیق از میزان سرمایه اجتماعی ذهنی و انتزاعی بالاتری نسبت به سرمایه اجتماعی عینی برخوردار میباشند. میزان سرمایه اجتماعی بینندگان عادی برنامههای تلویزیون از تماشاگران پرمصرف بیشتر میباشد. در هر دو متغیر سرمایه اجتماعی عینی و ذهنی، مخاطبان عادی از میانگین بالاتری نسبت به مخاطبان پرمصرف برخوردارند. بر اساس ضرایب بتای متغیرهای مستقل مورد بررسی در تحلیل مسیر عوامل رسانهای اثرگذار بر سرمایه اجتماعی متغیرهای میزان اعتماد رسانهای، میزان مصرف رسانهای، نوع مصرف رسانهای، محل سکونت خانواده، جنسیت، میزان احساس آگاهیبخشی رسانهها، میزان احساس ترغیب به مشارکت اجتماعی و سیاسی توسط رسانهها و الگوی مصرف رسانهای به ترتیب بیشترین تا کمترین تاثیر را بر سرمایه اجتماعی دانشجویان دارند.