مقایسۀ تطبیقی شعر روایی نیما یوشیج و خلیل مَطران با تأمّلی در میزان خلّاقیّت هنری دو شاعر
چکیده
به کارگیری شعر روایی با هدف بیان دغدغه های انسانی و اجتماعی، یکی از وجوه مشترک میان نیما یوشیج و خلیل مطران در شعر معاصر فارسی و عربی است. مقدار زیادی از اشعار نیما، جنبۀ روایی دارد. خلیل مطران نیز جزو شاعرانی است که شعر روایی را وارد شعر معاصر عربی کرده است. این پژوهش با روش تحلیلی ـ توصیفی و با تکیه بر روش ادبیّات تطبیقی، میزان خلّاقیّت و هنرآفرینی دو شاعر را در شعر روایی بررسی و مقایسه کرده است. نتیجۀ به دست آمده از پژوهش نشان می دهد که نیما با خلّاقیّتی شاعرانه، نمادهای افسانه ای را به گونه ای در تاروپود شعر روایی خود تنیده که جنبۀ هنری بدان بخشیده است، امّا مطران با استفاده از موادّ تاریخی، شعری روایی را در قالبی سنّتی پدید آورده است. نوآوری نیما در خلق یک معنای تخیّلی تازه و پیوند دادن آن با زندگی امروز است، امّا خلّاقیّت مطران، محدود به ایجاد ارتباط میان یک روایت تاریخی با دنیای امروز است. در مجموع می توان گفت، میزان ابتکارات نیما در خلق مضمون های نو، به کمک شعر روایی، با توجّه به گستردگی دامنۀ تخیّل در آن، بسیار بیشتر از مطران است.