تأمّلات مرگ اندیشانه در چند متن منثور صوفیانه تا قرن پنجم هجری
چکیده
این جستار به تحلیل و بررسی تأمّلات مرگ اندیشانه در متونِ مهمّ منثور صوفیانه تا قرن پنجم هجری می پردازد. پژوهش حاضر نشان می دهد که مرگاندیشی در متون عرفانی قرن پنجم هجری در مقایسه با متون عرفانی سده های پیش از آن بسامد بیشتری دارد. این نکته می تواند نشان دهنده عمق و اصالت تجربههای صوفیان و عارفان و ارادۀ معطوف به مرگ در وجود آنان باشد. سویة دیگر این بررسی نشان می دهد که در آثار صوفیان اهل قبض که متّصف به مقام خوف بودند، مرگهراسی نمود بیشتری دارد، ولی در آثار صوفیان اهل بسط و سُکر، پدیدۀ مرگدوستی بیشتر تجلّی یافته است.