تحلیل خطاهای نحوی فارسی آموزان اردوزبان
چکیده
در این مقاله، خطاهای نحوی-نگارشیِ فارسی آموزان اردوزبان با استفاده از رویکرد تحلیل خطا و با هدف آموزشی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نمونه ی آماری این پژوهش شامل 20 اردوزبان است که به روش تصادفی ساده از بین زبانآموزان مرکز جامعه المصطفی العالمیه(ص) در واحد اصفهان انتخاب شدهاند؛ همهی آزمودنیها مرد و اهل پاکستان بودند و میانگین سنی آنها بین 22 تا 26 سال بوده است. داده های پژوهش حاضر از برگه های نگارشی مرتبط با آزمون های میانترم و پایانترم هفت دورهی زبانآموزی این افراد گردآوری شده است. سپس 22 نوع خطای نحوی به دست آمده به صورت کمّی و کیفی با توجه به نوع، منشأ و مقولهی نحوی خطا در سه سطح زبان آموزی مبتدی، متوسط و پیشرفته مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان داد که خطاهای بین زبانی با منشأ زبان مادری با %72 دارای بیشترین بسامد بوده است. همچنین با توجه به انواع خطا، خطاهای جایگزینی و حذف به ترتیب با %47.1 و %34.9 بسامد بیشتری نسبت به سایر انواع خطا داشتند. در میان مقوله های نحوی نیز خطاهای مربوط به گروه حرف اضافه ای با %43.4 دارای بیشترین بسامد بود. نتایج بررسیهای کمّی نشان داد که بسامد خطاها در سطح مقدماتی %41.8، در سطح متوسط %34.8 و در سطح پیشرفته %23.4 است که این موضوع بیانگر کاهش میزان خطاها با پیشرفت سطح زبان آموزان و تسلط بیشتر آنها بر زبان مقصد است. همچنین اهمیت نسبی هر نوع خطا نیز در مقاله ی حاضر مورد بررسی قرار گرفته و وزن هر خطا در ارزیابی متون نوشتاری زبانآموزان مشخص شده است.