تحلیل کاربری اراضی بافت قدیم سکونتگاه های شهری(مطالعه موردی: بخش مرکزی شهرکرمانشاه)
چکیده
در مدیریت شهری جدید دنیا، فعالیتهای هسته مرکزی کلانشهرها و بخصوص بافت قدیم شهر در کانون توجه مدیریت و برنامهریزی قرار دارد. این روند بازگشتی یا توسعه ی درونی، شهرها را هر چه بیشتر به توسعه پایدار شهری نزدیک می کند. در این پژوهش سعی بر آن بوده، ضمن تحلیل وضعیت کاربری اراضی وضع موجود بافت مرکزی شهر کرمانشاه، الگوی مناسب توزیع فضایی کاربری اراضی در راستای توسعه پایدار شهری تبیین گردد. پژوهش حاضر از نوع کاربردی بوده و در انجام آن از روش تحقیق تحلیلی- توصیفی استفاده شده است. اطلاعات مورد نیاز تحقیق با استفاده از روش کتابخانهای و فیشبرداری، پرسشنامه و مشاهده میدانی جمعآوری گردید. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از روشهای آماری توصیفی و نیز مدل swot استفاده شده که بر مبنای نتایج حاصل از تحلیل عوامل چهارگانه تکنیک swot، محدوده مورد مطالعه دارای 5 نقطه قوت، 6 نقطه فرصت، 7 نقطه ضعف و 7 نقطه تهدید میباشد. ماتریس swot بر مبنای امتیاز نهایی شاخصها چهارگانه (قوت، ضعف، فرصت و تهدید) ترسیم شده که بر مبنای آن میتوان در یک رویکرد ساختاری، فرصتها و تهدیدهای کلیدی خارجی را با ضعفها و قدرتهای داخلی مقایسه نمود و الگوی توسعه کاربری اراضی سازگار با موقعیت داخلی و خارجی را تبیین نمود.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- لیلا موسوی دارامرودی — استادیار گروه جغرافیا، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاداسلامی، کرمانشاه، ایران
- مجید شمس — استاد گروه جغرافیا، واحد ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران
- نوذر قنبری — استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، کرمانشاه، ایران