ارزیابی و رتبه بندی عوامل مؤثر برموفقیت پیاده سازی یادگیری سیار در دانشگاه ها با استفاده از مدل tra
چکیده
هدف این مقاله بررسی و شناسایی عوامل مؤثر بر سیستم یادگیری سیار در دانشگاههای ایران میباشد. «تئوری رفتار برنامه ریزی شده»، «تئوری اشاعه نوآوری»، «الگوی پذیرش فناوری» و«تئوری فعالیتهای منطقی»از تئوری های معروفی هستند که موضوع پذیرش فناوری های نوین را در سیستم های اجتماعی مورد بحث قرار می دهند. در این تحقیق با توجه به سادگی و دارا بودن طیف وسیعی از ویژگیهای مفید از مدل فعالیت مستدل(theory of reasoned action) جهت ارزیابی و شناسایی عوامل مؤثر بر سیستم یادگیری سیاراستفاده میشود. در واقع این مدل، مادر سایر مدلها محسوب میشود و میتوان گفت که سایر مدلها به نوعی از این مدل مشتق گرفته شده است. مدل شامل یک متغیر وابسته «قصد یادگیری سیار» و سه متغیر مستقل شامل «تمایل به یادگیری سیار»، «کنترل رفتاری» و «ذهنیت یادگیری سیار» میباشد. شاخص های مربوط به رفتار دانشجویان در برابر یادگیری سیاربه صورت پرسشنامه درآمده و بین نمونههای آماری تحقیق (142نفر از اساتید، کارشناسان و دانشجویان دانشگاه امیرکبیر) توزیع و تکمیل شده است. براساس نتایج به دست آمده، بین قصد یادگیری سیار دانشگاه صنعتی امیرکبیر با هر یک از سه عامل اثرگذار مدل، رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. همچنین براساس نتایج به دست آمده، عملکرد قصد یادگیری سیار، بیشترین تأثیر را به ترتیب از ذهنیت یادگیری سیار، تمایل به یادگیری سیار و کنترل رفتاری میپذیرد. از بین متغیرهای اثرگذار بر قصد یادگیری سیار براساس مدل tra، متغیر ذهنیت و آگاهی یادگیرنده، مهمترین متغیر شناسائی شده است.