انتخاب قاعدۀ بهینۀ سیاست پولی در ایران: کدام نوع هدفگذاری تورم؟!
چکیده
هدف این پژوهش بحث و بررسی هدفگذاری تورم در چارچوب قاعدة بهینة سیاست پولی است. این مطالعه مدل بهینة اقتصادی را برای اقتصاد ایران طراحی میکند و حالات مختلف هدفگذاری تورم داخلی (wpi) و تورم شاخص قیمت مصرفکننده (cpi) را در دو حالت ـ هدفگذاری انعطافپذیر و چسبنده ـ مقایسه میکند. در راستای این امر، قاعدة بهینة سیاست پولی با استفاده از سه قید منحنی فیلیپس نئوکینزی، رابطة تقاضای کل، و رابطة تورم شاخص قیمت مصرفکننده ـ که با روش گشتاورهای تعمیمیافته (gmm) برآورد شدهاندـ طراحی گردید. با توجه به تحلیل، به نظر میرسد، به طور کلی، استفاده از هدفگذاریهای تورم در حالت چسبندهْ اولویت اول گزینهها در تصمیمگیری سیاستگذاران پولی برای ایران است. اما، این مطالعه فقط یک سناریو را در تصمیمگیری پیشنهاد می کند و آن استفاده از هدفگذاری تورم قیمت مصرفکننده در حالت چسبنده است، زیرا کمترین زیان ممکن را به بانک مرکزی تحمیل میکند.