نقش کانونی سازة گسسته در جملات گسسته
چکیده
جملة گسسته ساختی است که گزاره ای واحد را بهجای یک بند، در دو بند بیان می کند: یکی بند اصلی، که حاوی سازة گسسته است و دیگری بند موصولی. در چارچوب ساختار اطلاعی، آثار متعددی در باب این جملات نوشته شده است. یکی از مباحث مطرح این بوده است که آیا سازة گسسته همواره کانون جمله و در نتیجه، حاوی اطلاع نو است یا این سازه می تواند بنا به مدل کلامی، حاوی اطلاع کهنه نیز باشد. در مقالة حاضر، با ارائه چهار دلیل، که متکی بر داده های زبان فارسی نیز هست، استدلال می شود که سازة گسسته همیشه کانون و حاوی اطلاعات نو است. چه از پیش در مدلِ کلامی آمده باشد، چه نیامده باشد.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- علیرضا خرمایی — دانشگاه شیراز
- افسانه شهباز — کارشناس ارشد زبان شناسی همگانی، دانشگاه کردستان