پاسخ های فیزیولوژیکی پنج گونه بادام به تنش خشکی ناشی از پلی اتیلن گلایکول
چکیده
اثرات تنش خشکی بر برخی از ویژگیهای فیزیولوژیکی دانهالهای جـوان پنج گـونه بادام (prunus dulcis، p. eburnea، p. eleagnifolia، p. haussknechti و p. scoparia) بررسی شد. سه سطح مختلف تنش خشکی (پتانسیل اسمزی محلول غذایی؛ ψs= 6/0-، 1/1- و 6/1- مگاپاسکال) و تیمار شاهد (ψs= 1/0- مگاپاسکال) بهمدت 2 هفته و پس از آن، 4 هفته دوره بهبودی اعمال گردید. پتانسیل آب برگ گیاهان تیمار شده در مقایسه با شاهد به طور معنیداری کاهش یافت. تحت تنش شدید، p. dulcis پایینترین پتانسیل آب برگ را در میان گونههای مورد مطالعه داشت. قندهای محلول کل و پرولین آزاد در واکنش به تنش خشکی بهطور معنیداری در برگها تجمع یافتند. بیشترین تجمع قندهای محلول تحت شرایط تنش شدید در مقایسه با شاهد در p. eburnea و p. dulcis مشاهده گردید. همچنین، بیشترین تجمع پرولین در برگهای p. dulcis و p. eburnea اتفاق افتاد. تنش خشکی باعث کاهش معنیداری در محتوای کلروفیل a، کلروفیل b و کلروفیل کل گردید، اما محتوای کاروتنوئیدهای کل تحت تأثیر تنش خشکی قرار نگرفت. p. haussknechti و p. dulcis در مقایسه با سایر گونهها کاهش کمتری در محتوای کلروفیل برگ نشان دادند. فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی شامل سوپراکسید دیسموتاز، پراکسیداز، کاتالاز، آسکوربات پراکسیداز و گلوتاتیون ردوکتاز در برگهای دانهالهای تنش دیده بهطور معنیداری افزایش یافت. بهطورکلی، p. dulcis با پایینترین پتانسیل آب برگ تحت شرایط تنش خشکی، بیشترین تجمع پرولین، تجمع نسبتاً بالای قندهای محلول و کاهش نسبتاً کمتر رنگیزههای برگ ممکن است در مقایسه با سایر گونههای مورد بررسی مقاومت بیشتری به تنش خشکی داشته باشد.