مدل علی پیش بینی پیشرفت تحصیلی دانشجویان آموزش مجازی: نقش باورهای هوشی، اهداف پیشرفت و هیجان های تحصیلی
چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف پیشبینی پیشرفت تحصیلی بر اساس باورهای هوشی، اهداف پیشرفت و هیجانهای تحصیلی در قالب مدل علی به روش تحلیل مسیر انجام شده است. روش: برای این منظور 231 نفر از دانشجویان کارشناسی ارشد دانشگاه پیام نور استان فارس به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب و به پرسشنامه خودگزارشی متشکل از خرده مقیاسهای باورهای هوشی(دوپیرا و مارینه، 2005)، اهداف پیشرفت (میدلتن و میجلی، 1997) و هیجانهای تحصیلی (پکران و همکاران، 2005) پاسخ دادند. ضمناً معدل پایان ترم دانشجویان به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی منظور گردید. یافتهها: به طور کل‍‍ی نتایج پژوهش حاکی از اثرات غیر مستقیم و متفاوت باور هوشی ذاتی و افزایشی بر پیشرفت تحصیلی میباشد. نتیجهگیری: نتایج نشان داد که باور هوشی افزایشی از طریق واسطهگری اهداف تبحری و هیجانهای مثبت بر پیشرفت تحصیلی دارای اثر غیر مستقیم و مثبت و باور هوشی ذاتی از طریق واسطهگری اهداف اجتناب ـ عملکرد، اهداف رویکرد ـ عملکرد و هیجانهای منفی بر پیشرفت تحصیلی دارای اثر غیر مستقیم و منفی میباشد. همچنین بر اساس نتایج اثر مستقیم باور هوشی ذاتی بر هیجان های منفی معنیدار میباشد درحالی که اثر مستقیم باور هوشی افزایشی بر هیجانهای مثبت مورد تأیید قرار نگرفت.