پهنه بندی شوری خاک در محدوده ریشه ذرت تحت تیمارهای مختلف آبیاری با استفاده از زمین آمار
چکیده
مطالعه در قالب یک طرح بلوک کامل تصادفی با سه تیمار آبیاری کامل و آبیاری ناقص ریشه در دو سطح 75 و 55 درصد آبیاری کامل و با سه تکرار جهت ارزیابی روشهای کریجینگ، کوکریجینگ و میانگین متحرک وزنی در تعیین توزیع مکانی هدایت الکتریکی خاک صورت گرفت. مقادیر هدایت الکتریکی خاک به عنوان مهمترین معیار شوری خاک با استفاده از سنسورهای decagon 5te اندازهگیری شد. سپس با استفاده از رابطه استخراج شده بین میزان رطوبت و هدایت الکتریکی خاک، و بر اساس دادههای رطوبت بدست آمده با استفاده از شبکه منظم سنسورهای idrgsmst2، پهنهبندی هدایت الکتریکی در محدوده ریشه در تمام تیمارها انجام شد. نتایج آنالیز واریوگرامها نشان داد که میزان شعاع تاثیر در تمام تیمارها بیشتر از حداکثر فاصله مکانی بین دادههای مشاهدهای بود. مقایسه مقادیر مشاهدهای و برآورد شده هدایت الکتریکی با استفاده از روشهای زمینآمار و بر اساس شاخصهای جذر میانگین مربعات خطا (rmse)، میانگین خطای مطلق (mae)، میانگین خطای انحراف (mbe) و شاخص همخوانی (d)، در این مطالعه نشان داد که همخوانی خوبی بین مقادیر دو سری داده مذکور وجود داشته است. نتایج آزمون دانکن در سطح احتمال 5% نشان داد که میزان شاخصهای ارزیابی در روش کریجینگ در تمام تیمارها در حد معنیداری کمتر از سایر روشها بوده و روش کوکریجینگ در رتبه دوم قرار دارد. همچنین اختلاف معنیداری در نتایج روش کوکریجینگ با لحاظ نمودن همزمان هدایت الکتریکی با یکی از متغیرهای دما و رطوبت به عنوان ورودی مدل، وجود نداشت.