تحلیل روند متوسط درجه حرارت نیمه جنوبی ایران در چهار دهه اخیر
چکیده
تغییر اقلیم و افزایش متوسط درجه حرارت هوا یکی از مسائل مهم زیست محیطی بشر به حساب میآید که در سالهای اخیر مطالعات زیادی در مورد آن انجام شده است. در این مطالعه روند متوسط درجه حرارت هوای منطقه نیمه جنوبی ایران در مقیاس ماهانه و سالانه با استفاده از آزمون ناپارامتری من- کندال موردبررسی قرار گرفت. دادههای مورداستفاده اطلاعات دمای 14 ایستگاه سینوپتیک، در دوره آماری 2010-1971 میباشند. به منظور تخمین شیب خط روند، از روش تخمینگر شیب سن استفاده شد. نتایج نشان داد که در مقیاس سالانه، یازده ایستگاه (79 درصد ایستگاههای منتخب) از 14 ایستگاه موردبررسی، روند افزایشی معنیدار را تجربه کردهاند و فقط دو ایستگاه (بیرجند و چابهار) افزایش معنیدار در سریهای درجه حرارت هوا نداشتند. ایستگاه شهرکرد روند کاهشی (غیر معنی دار) نشان داد. بیشترین نرخ افزایش دما در مقیاس سالانه مربوط به ایستگاه کرمان با شیب (°c/year) 061/0 بود. در مقیاس ماهانه، تعداد ماهها با روند افزایشی 13 برابر تعداد ماهها با روند کاهشی بود. به جز ایستگاههای بیرجند، چابهار و شهرکرد که تلفیقی از روندهای مثبت و منفی را تجربه کرده بودند، سایر ایستگاهها فقط روند افزایشی را نشان دادند. ماههای فوریه و نوامبر نیز به ترتیب بیشترین (تمامی ایستگاهها) و کمترین (7 ایستگاه) تعداد ایستگاه با روند افزایشی معنیدار را داشتهاند.