تعیین ظرفیت لنگر خمشی اتصال های t شکل ساخته شده با بیسکویت چوبی
چکیده
هدف از این پژوهش بررسی تأثیر گونه چوبی اعضای اتصال (راش و نراد)، تعداد اتصال دهنده (1 و 2 عدد)، اندازه بیسکویت (10 و 20) و نوع چسب پلی اورتان (pu)، پلی وینیل استات (vacp) و اوره فرمآلدهید (uf) بر ظرفیت لنگر خمشی اتصالهای ساخته شده با بیسکویت بوده است. نتایج نشان دادند که گونه اعضای اتصال، تعداد اتصال دهنده، اندازه بیسکویت و نوع چسب تأثیر معنی داری بر ظرفیت لنگر خمشی اتصالهای ساخته شده با بیسکویت داشتهاند. ظرفیت لنگر خمشی اتصالهای ساخته شده با گونه راش نسبت به اتصالهای ساخته شده با گونه نراد بیشتر بوده است. با افزایش تعداد و اندازه بیسکویت ظرفیت لنگر خمشی اتصال افزایش یافته است. اتصالهای ساخته شده با چسب پلی اورتان نسبت به اتصالهای ساخته شده با چسبهای پلی وینیل استات و اوره فرمآلدهید عملکرد بهتری داشته است. بیشترین ظرفیت لنگر خمشی اتصال مربوط به اتصالهای ساخته شده با چسب پلی اورتان، بیسکویت اندازۀ 20 و تعداد 2 اتصال دهنده، بوده است. همچنین نتایج نشان داده است که اتصالهای ساخته شده با بیسکویت و چسب پلی اورتان مقاومت بیشتری نسبت به اتصالهای ساخته شده با پین چوبی داشتهاند.