افزایش تجزیه پذیری بیولوژیکی محلولهای مائی متیل ترشیری- بوتیل اتر (mtbe) به وسیله اکسیداسیون پیشرفته
چکیده
تأثیر تصفیه ازنی روی افزایش تجزیه پذیری بیولوژیکی آلاینده های مقاوم به تجزیه، به وسیله تحقیق بر روی واکنش ازناسیون متیل ترشیری- بوتیل اتر ( mtbe) به عنوان یک ترکیب اکسیژنه بنزین که مقاوم به تجزیه بیولوژیکی است، مورد آزمایش قرار گرفته است. این تحقیق در مقیاس آزمایشگاهی، در درجه حرارت اتاق و به وسیله حباب زایی به مدت 120 دقیقه، بر روی هوای حاوی ازن (ppm/min3/4) در داخل 3 لیتر از یک محلول مائی قلیایی (11/5=ph) حاوی 100 میلی گرم در لیتر mtbe انجام گرفت. نتایج تجربی نشان داد که در طول ازناسیون، mtbe در مدت 100 دقیقه به طور کامل تجزیه شد و پس از این زمان، ازن با روند بسیار کندی مصرف شد. در پایان ازناسیون پس از 100 دقیقه شاخصهای تجزیه پذیری بیولوژیکی محلول mtbe که به صورت کاهش در codو تغییر در نسبت (bod5/cod) تعریف شد، نشان داد که میزان cod اولیه از 256 میلی گرم اکسیژن در لیتر به 98 میلی گرم در لیتر کاهش یافت (حذف نسبی حدود 62درصد ) و نسبت (bod5/cod) در طول 90 دقیقه اول به طور منظم، از کمترین حد خود ( 0/01) تا حداکثر 68/0 افزایش یافت که مصرف 25/1 میلی گرم ازن به ازای هر میلی گرم cod اولیه موجود در محلول را باعث شد. این تحقیق نشان داد که تجزیه ناقص mtbe در فرآیندهای اکسیداسیون پیشرفته منجر به افزایش تجزیه پذیری بیولوژیکی آن می شود، اما اکسیداسیون بیشتر، نسبتهای پایینی از bod5/cod را نتیجه می دهد. همچنین تحقیق نشان داد که برای ایده آل سازی شرایط اکسیداسیون شیمیایی mtbe به 46-68درصد کاهش در cod قبل از تجزیه بیولوژیکی نیاز است. نتایج تجربی برای تعیین میزان mtbe حذف شده به واسطه فراریت به هوا نشان داد که حدود 14درصد از mtbe پس از یک ساعت حباب زایی با گاز اکسیژن از محیط خارج شد. مقدار mtbe اکسید شده و یا خارج شده از محیط، وقتی همزمان در همان مدت ازناسیون نیز صورت گرفت، به حدود 28درصد (7=ph) و 70درصد (11/5=ph) افزایش یافت.